از استرس پا تکون دادن ، لب جوییدن ، پوست دور ناخن رو کندن <<<<<<<<

قلبم یه طوریه انگاری پیر شده چروکیده شده خسته شده انگاری با هر تپش یه تیکه اش که شکسته فرو میریزه انگاری چنگ میندازه به قفسه سینم و اشک میریزه و داد میزنه که چرا نمیزارن آروم باشم چرا اینقدر میشکنن منو چرا ..

چجوری میشه اینقدر بی رحم باشید ؟ اینقدر پست باشید اینقدر آدم بیخودی باشید که به راحتی دل بشکنید و اشک یکیو در بیارید عذاب وجدان نمی‌گیرید؟ اصلا وجدان دارید ؟

هیشکی از شما نظری راجب به زندگی خودش نمیخاد ، اینکه تو برمیگردی میگی تو چقدر زشت میخندی ، تو چقدر چشمات ریزه تو چقدر چاقی تو چقدر لاغری و .. احمق بودن تورو میرسونه خب با تمام این حرفایی که به طرف میزنی تبریک میگم‌اون دیگه نمیخنده اون‌اعتماد به نفسش کم شد چی به تو رسید ؟

مرور خاطرات و یادگاری ها خیلی دلگیرن :)

به خدا در دل و جانم نیست هیچ جز حسرت دیدارش - فروغ فرخزاد -

تو می‌دانی که از مرگ نمی‌ترسم فقط حیف است هزار سال بخوابم و خواب تو را نبینم. - عباس معروفی -

قلب من پر از درد و رنجِ ولی ته قلبم یه نور کوچیکی هست امید داره به روزای خوب

حالم به شدت گرفته‌اس از هوا انرژی منفی میگیرم از خونه انرژی منفی میگیرم و مجبورم که به روی خودم نیارم و وانمود کنم که حالم خوبه

توصیف کردن حالم سخته من فقط میتونم بگم خستم و بستگی داره که از این کلمه دقیقا چی برداشت کنی

:)

درسته آدم اختیار زندگی خودشو داره ولی خیلی چیزا هم دست ما نیست آخه کی دوس داره حالش بد باشه ؟ کی دوس داره شبا با گریه بخوابه؟ خیلی چیزارو نباید گردن خودمون بندازیم باید خودمونو رها کنیم ول کنیم خودمونو باید قبول کنیم که خیلی چیزا دست ما نبود که اگر بود ما الان اینقدر بی ذوق و بی حوصله نبودیم :)