چقدر تنهام و مرحمی نیست برای دردام

این وسط اشکامم خشک شدن

حرفارو می‌شنوم ، سختیارو میکشم ، زخم زبون می‌شنوم ، قلبم میشکنه و .. ولی توان جواب دادن یا توضیح دادن ندارم هرچی میخواید بگید ؛ بگید دیگه اهمیتی نداره حرفاتون از چشمام افتادید

چه حرفایی که میخواستم بزنم و تایپ کردم و پاک کردم

هنوزم وقتی میخندی دلم از شادی میلرزه

هنوزم با تو نشستن به همه دنیا می‌ارزه

دلم بچگیمو میخاد

حسمو نمیدونم چجوری بگم فقط میدونم خستم خیلیم خستم ولی مجبورم به ادامه دادن همونطوری که مجبور بودم به به این دنیا اومدن و زندگی کردن جز ادامه دادن چاره ی دیگه ای ندارم و نداریم فقط امیدوارم ته این همه سختی و تحمل و صبر یه اتفاق خوب باشه یه نور امید باشه

بیچاره قلبم رفتی و خنده مرده رو لبام

فکر نمیکردم دیدنت بشه آرزو برام

جلو چشام آینده سوخت

درخت آرزو هام شده از ریشه خشک