هیچکس هیچوقت نفهمید وقتی نوشتم خوبم داشتم تو سردرگمی و غمِ بیش از حد دست و پا میزدم و این سردرگمی و غم باتلاقی بود که هرچقدر بیشتر دست و پا میزدم بیشتر غرق میشدم

اینقدر فکر و خیال میکنم که مطمئنم آخرش رگای مغزم پاره میشن

دلم رهایی میخاد

دلم میخاد وقتی نفس میکشم درد نداشته باشم دلم میخاد وقتی یه جای ساکت میرم غرق نشم تو فکر و خیال

دلم یه نفسِ گرمِ راحت میخاد

دلم آسودگی میخاد

رها بودن میخام میخام روحم رها باشه آزاد باشه

نمیدونم چجوری حسمو بگم

کلمات نمیتونن چیزی رو که میخام توصیف کنن

از فکر و خیال خسته شدم

دلم گریه میخاد ولی نمیتونم

قشنگ دارم جون میکنم تا زنده بمونم و ادامه بدم