خیلی موقع ها خواستم از کل دنیا و مجازی و هرچیزی که هست کنارهگیری کنم و برم یا گوشه ی دنیا با آدم مورد علاقم
جایی که هیشکی مارو نشناسه
بریم تو یه کلبه ی کوچیک و وسایل ساده
دور از هر حاشیه ای زندگی مونو بکنیم
و گاهی اوقات هم اینقدر دوس دارم
برم تو اتاقم و درو چهار قفله کنم و از آدما فاصله بگیرم
ولی درو نیمه باز میزارم تا بیان دنبالم
ترسوام و دست من نیست این ترس طرد شدن و از دست دادن