خستم از اینکه صد خودمو میزارم و بازم میشم رفیقِ بی معرفت و بد

انگاری همه میان تو زندگیم تا وابستم کنن و برن فهمیدن زود وابسته میشم میخوان اذیتم کنن و من عادت کردم به این اذیت شدن

دلم سارینامو میخاد :)

ولی من واقعا هیشکیو جز تو ندارم :)

انگار یه چیزی روی قفسه سینمه نمیزاره نه گریه کنم نه نفس بکشم

تنها چیزی که برای من عادی نمیشه رفتن آدماست

غلط میکنی وقتی میخای بری از اول میای

بفهمین من مثل بقیه ی آدما نیستم دو روز نباشین عادت کنم و کنار بیام من کنار نمیام اینقدر فهمیدنش سخته؟؟

کاش بین همه ی این آدما که دارن تنهام میزارن تو نری :) تو پیشم بمونی کنارم باشی اصلا بدترین رفتارم باهام داشته باشی برام مهم نیست فقط باشی

سارینا کجایی ببینی اینقدر حالم بده و نیستی که بغلم کنی :)؟

سارینای من ۵ ماه و ۲۲ روز و ۶ ساعت و ۲۵ دقیقه‌اس که نیستی :)

من حالا به کی تکیه کنم :)؟