خدا خودش نجاتم بده که نمی‌فهمم چه راهی رو در پیش گرفتم دارم خودم با دستای خودم خودمو نابود میکنم

پادکست های بی خداحافظی 1 و 2 و 3 در مجله هنری اغما >>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

کاش خیانت کردن رو یک افتخار ندونید کاش خوب دروغ دروغ گفتن رو یک هنر ندونید کاش بی محلی کردن رو یک نوع بزرگ‌کردن خودشون ندونید

این‌ پاییز بدترین پاییز بود پر از غم بی بارون خشک و بی روح پر از حس سرد

انگار ‌این شهر هم حالش بده انگار یه بغضی داره که نمیشکنه انگار پر از کینه و نفرتِ آسمونش خسته‌اس و خیلی وقته خوابیده

همیشه هم بهت گفتم بهترین اتفاق زندگی من هستی دوست ندارم ناراحتیتو ببینم حال دلت خوب باشه حتی اگر من نباشم که نزدیکه نبودنم

من واقعا میترسم حرفاتونو باور کنم میترسم دوباره بهم دروغ بگین بعد من به دروغاتون وابسته بشم میدونم دروغه ها ولی حرفایی که دوست دارم رو میزنین

دلیل برای رفتنم از این بالا تر که دوسم نداشتی؟

چجوری میشه که این همه آدم رو زمین غم های بیشتر از سطح تحمل شون و بزرگتر از سن شون رو دارن تجربه میکنن؟

من تورا به اندازه ی ناکامی‌ام در داشتنت می‌خواهم :)

چقدر دلم برای چشمات برای بغلت برای شوخیات برای خودت و هرچیزی که به تو مربوطه تنگ شده

روزی وفا کنی که نیاید به کار من :)