همیشه هم بهت گفتم بهترین اتفاق زندگی من هستی دوست ندارم ناراحتیتو ببینم حال دلت خوب باشه حتی اگر من نباشم که نزدیکه نبودنم

من واقعا میترسم حرفاتونو باور کنم میترسم دوباره بهم دروغ بگین بعد من به دروغاتون وابسته بشم میدونم دروغه ها ولی حرفایی که دوست دارم رو میزنین

دلیل برای رفتنم از این بالا تر که دوسم نداشتی؟

چجوری میشه که این همه آدم رو زمین غم های بیشتر از سطح تحمل شون و بزرگتر از سن شون رو دارن تجربه میکنن؟

من تورا به اندازه ی ناکامی‌ام در داشتنت می‌خواهم :)

چقدر دلم برای چشمات برای بغلت برای شوخیات برای خودت و هرچیزی که به تو مربوطه تنگ شده

روزی وفا کنی که نیاید به کار من :)

ولی اینو بدون من حریف تو و هرچیزی که به تو مربوط میشه و خاطراتت نمیشم

خدا خودش یه نگاهی به دل من بندازه :)

دوست دارم و دوستت خواهم داشت و این رو تا ابد تو ذهنت حک کن

خیلی بده که اعتمادمو نسبت به همتون از دست دادم

سعی میکنم با احساسم تصمیم نگیرم که دل کندن برام سخت نشه