الان شاید خیلیا با نظرم مخالف باشن
ولی با همه ی وجودم درکش کردم
که اگر یکی بهت خیلی محبت بکنه و معمولی جوابشو بدی همیشه دنبالته
و هروقت اندازه ی خودش یا بیشتر محبت کنی جوری سرد میشه که نمیشناسیش
از اینکه تا یکی میپرسه خوبی رک میگم نه و دلیلشم میگم متنفرم ، بنظرم اون لحظه باید محکم بکوبم تو دهنم تا یادم بیوفته هیچ همه ی آدما مثل همدیگهان و منتظرن یه چیزی ازت بپرسن تا راستشو بگی تا بعدا بکوبن تو سرت که من تو این حالت کنارت بودم و فلان و فلان و فلان
ولی خوش به حالت سارینای من
که رفتی و نموندی این زندگی جهنمی رو که هرروز بدتر از دیروز میشه رو تحمل کنی
گلوی من یه بغضِ چندین ساله رو داره تحمل میکنه ، بغضی که چندین ساله نشکسته
بغضی که بلد نیستم به اشک تبدیلش کنم تا حداقل دق مرگ نشم
خواستم از الان بگم که قراره دو سال دیگه از ایتا برای همیشه برم
فقط یه وقتی پیدا میکنم شماره مو میدم بعضیا که با اونا در ارتباط باشم