خیلی وقتا شده تو ذهنم داد و بیداد کردم و همه چیزو به فنا دادم و کتک کاری کردم ولی تو واقعیت یه جا نشستم و به یه نقطه خیره شدم
پی ام اس واقعا مزخرفه
میدونی بدبختی نیستیا ولی بخاطر این پی ام اس کوفتی حالت بده و حس میکنی بدبخت ترین دختر تو دنیایی و هزارتا مشکلات داری و حالت بده
الان نمیدونم دقیقا فازم چیه
بگم درود بر پاییز و بارون و هوای خنک و لباسای پاییزی و زمستونی یا بگم مرگ بر مدرسه و امتحان و صبح زود بیدار شدن
جهان برای غم های ما پشیزی ارزش قائل نیست
ولی براش مهمه چجوری از این غم عبور میکنم