eitaa logo
- روحِ من -
283 دنبال‌کننده
498 عکس
218 ویدیو
1 فایل
۱۴۰۲/۰۸/۲۰ فراموش شدنی نیستن :) کسایی که تو روزای سخت زندگیمون کنارمون بودن..
مشاهده در ایتا
دانلود
به این نتیجه رسیدم بیشتر از اینکه بخوام تو جسمم زندگی‌کنم دارم تو ذهنم و مخصوصا آینده زندگی میکنم
- دلتنگم -
کاش میفهمیدم که تو وجودت چی بود اینطوری دچارت شدم
کاش کنارم بودی
وقتایی که دلتنگت میشم ، وقتایی که دلم میخاد پیشم باشی ؛ ولی نیستی انگار یه سنگ ۲۰ کیلویی میزارن رو قفسه سینم و نمیزاره نفس بکشم ، نفسام سنگین میشه حس میکنم همون لحظه قلبم وایمیسته
کاش اینجا کنارم بودی
:)
هیچوقت نفهمیدم چرا و چه موقع رسیدم به اینجایی که الان هستم ؛ دیگه مثل قبل ذوق و شوق ندارم انگار هرچی بزرگتر شدم مشکلاتمم بزرگتر شدن و من محکوم بودم به تحمل کردن این همه غم و درد ، این وسط هم یه سری‌ها ادعا می‌کردن که هیچوقت تنهام نمیزارن و دقیقا وقتی احتیاج داشتم بهشون ول کردن رفتن اصلا جوری خودشونو کشیدن عقب به خودم‌شک کردم که واقعا این آدما تو زندگیم بودن یا من توهم زدم میدونی چیه ؟ خیلی خنده داره الان که دارم این متن رو می‌نویسم خیلی چیزا از جلوی چشمام داره رد میشه و از همه شون مهم تر اینه که من تو این همه سالی که زندگی کردم هیچوقت اونقدری که به فکر دیگران بودم به فکر خودم نبودم خودم برای خودم مهم نبودم کاش میشد اونایی که از زندگیم رفتن دیگه برنگردن چون واقعا از اینی که هستم سردرگم تر و گیج تر میشم گیر میکنم بین اینکه دوباره باهاتون رفتارم مثل قبل باشه یا نباشه یا اصلا اجازه‌ی یه فرصت دیگه رو بهتون بدم یا نه چیکار کردید با من ؟ چیکار کردید که حال و روزم اینه ؟ - دل‌نوشت -
ما بدهکاریم به تموم شب هایی که میشد بخوابیم و خواب بهشت ببینیم ولی بیدار موندیم و جهنم رو تجربه کردیم به همشون بدهکاریم بدهکاریم به تموم گریه های نکرده که پنهون شون کردیم پشت غرور و دروغ و دوری بدهکاریم به آغوش هایی که پر نکردیم ؛ یا نشد یا نخواستیم یا نتونستیم بدهکاریم به تموم نوازش هایی که پرهیز کردیم اونم به دلیل های کودکانه بدهکاریم به عطر تن هم که دور موندیم و حس نکردیم بدهکاریم به تموم یکی شدن هایی که به هزار بهونه از اونا گریختیم از همه احمقانه تر این جمله‌است "که من با تنهاییم حال میکنم ؛ لذت می‌برم" کدوم لذت ؟ کدوم آرامش ؟ ما بدهکاریم به تموم آرامش هایی که میشد با بودن مون ببخشیم ولی نبخشیدیم با خودمون فکر کردیم بعدا که تشنه تر شد میشه بخشید به اون آدمای بی‌کسِ غمگین ، که صبح‌ها از آینه به ما نگاه میکنن چشمای سرخِ بی‌خواب شون همیشه پر از گریه‌اس بی‌صدا دارن پیر میشن چه حساب سنگینی داریم با خودمون ! چقدر به خودمون بدهکاریم از کی اینقدر پر از درد شدیم ؟ از کی اینقدر به خودمون بدهکار شدیم ؟ چیکار داریم می‌کنیم با خودمون ؟ چیکار ؟ - دل‌نوشت -