پهلوی توی پنل وسط نشسته بود. با امانپور مصاحبه کرد. تمام که شد پنل رو خالی کردند و رضا پهلوی هم رفت نشست توی حاضرین. بعدش امانپور اعضای پنل رو صدا زد: یه سناتور آمریکایی و یه پژوهشگر ایرانی و یکی هم به نمایندگی از اتحادیه اروپا. اسماشون مهم نیست دارم میزانسن رو براتون تعریف می‌کنم. بعد با سناتور پیر آمریکایی شروع کرد به گفتگو. اونم تا تونست زد به جمهوری اسلامی ایران. آب از لب و لوچه پهلوی جاری بود. نوبت نماینده اتحادیه اروپا شد اونم دو تا گذاشت روش تحویل پنل داد. رضا پهلوی می‌خواست پرواز کنه. چندتا خودزنی اساسی هم اون ایرانیه داخل پنل کرد که باعث شد سناتور آمریکایی بگه تو دیگه کی هستی. تا رسید نوبت به اون سوال کذایی. امانپور برگشت سمت سناتور آمریکایی و گفت رضا پهلوی نشسته وسط جمعیت. دوربین یه کلوزآپ از پهلوی داد. بعد ادامه داد شما بعنوان آمریکا یا اصلا خودتون از رضا پهلوی حمایت می‌کنید؟ سناتور هم برگشت گفت نه؛ من همچین کاری نمی‌تونم بکنم. پنل که تمام شد امانپور لطف کرد یه فرصت به پهلوی داد توی جمعیت. بلندگو رو دادن پهلوی و در حالیکه آب دهنشو قورت می‌داد گفت من توقع ندارم از من حمایت کنید. از نتیجه‌ای که از توی صندوق انتخابات در میاد حمایت کنید!!! و تمام +++ من کل نشست رو صبح دیدم و عین عبارات رو حفظ نیستم. سعی کردم روند این واقعه رو براتون روایت کنم. برای همین خیلی به دقیق ترجمه‌ها گیر ندید. با همه تنفرم از پهلوی یه لحظه آدم دلش به حالش می‌سوزه که آخه چقدر پست و حقیر و ناچیز می‌شه باشی آدم!

در حالیکه جمهوری اسلامی ایران از زمان روی کار آمدنش صدها هزار و بلکه میلیون‌ها نفر رو توی دنیا با #زبان_فارسی آشنا کرده و باعث شده تا توی گوشه گوشه این کره خاکی آدم هایی پیدا بشن که بتونند فارسی رو مثل بلبل حرف بزنند، دختر پهلوی نمی‌تونه یه جمله فارسی حرف بزنه! بعد این سیرابیا ادعای هویت ملی و ایرانی‌شونم میشه. شاید هیچ نهادی توی نهادهای جمهوری اسلامی به اندازه جامعه المصطفی العالمیه توی نشر زبان فارسی تاثیرگذار نبوده و اگه جامعه المصطفی هیچ دستاورد دیگه‌ای هم نمی‌داشت همین یه قلم بنظرم کافی بود که از وجودش دفاع بشه و البته کمک به رفع نقص‌ها و نقصان‌هاش بشه. همین الان توی کل کشور طبق بررسی‌ها و شناختی که من دارم به جرات می‌تونم بگم که میون همه دانشگاه‌ها و مراکز آموزش زبان فارسی، با کیفیت‌ترین و حرفه‌ای ترین مرکز آموزش زبان فارسی به جامعه المصطفی و شهر قم تعلق داره که یه نهاد کاملا برخاسته از تفکر انقلاب اسلامی ایرانه.

وقتی یمن ناو هواپیمابر ترومن رو زد که مجبور شدن با پارچه ان را بپوشانن و گفتن چنان پیچیده که دو تا جنگنده افتاد تو آب ایران که هزار برابر یمن قدرت و امکانات داره نتونه ناو های امریکا رو بزنه خیلی زشته

شکی نیست که هزار برابر یمن قدرت آفندی دارم فقط به اندازه یمن ایمان و اعتقاد و توکل هم داریم؟ . . . . ‌. . داریم ان شاءالله

🔴 هم‌ اکنون؛ برنامه به وقت ایران ▪️هر شب ساعت ۲۰ میتونید برنامه #به_وقت_ایران رو از شبکه خبر مشاهده کنید 📞 همچنین نکات و نظرات‌تون در مورد برنامه به وقت ایران رو می‌تونید از طریق تماس تلفنی با شماره ۱۶۲ مطرح کنید 🔰 لینک مشاهده برنامه در تلوبیون 👉

اولا سنت بزرگداشت چهلم اساسا یه سنت پررنگ شیعی اسلامیه. ثانیا این سنت توی تاریخ معاصر شدیدا انقلابی هم شده و اساسا چهلم‌های متصل به هم انقلاب اسلامی ۵۷ رو رقم زد. ثالثا چهل روز قبل قربانی نخست جنگ خیابانی دی‌ماه مدافعین امنیت این سرزمین بودند؛ گلوله و تبر و قمه اولا سینه و سر پهلوی این شهدا را شکافت. رابعا در کنار همه جانباختگان حوادث چهل روز قبل، جنایات سخت و خارج از عقل بشری باز علیه بچه‌های پای کار انقلاب رقم خورد؛ بدن‌های سوخته و استخوان‌های تکه‌تکه و جوارح بریده شده. خامسا در کنار عزای همه انسان‌های شریفی که جان باختند ما عزادار مساجد و بقاع متبرکه و قرآن‌های سوخته هم هستیم؛ عزادار همه هتک حرمت‌هایی که رقم خورد. همه اینها را گفتم که تاکید کنم این ما حامیان این سرزمین و انقلاب اسلامی هستیم که صاحب عزاییم. انتقام این خون‌ها را هم از سگ‌های صهیونیست و گرگ‌های آمریکایی خواهیم گرفت بحول الله.

این ابیات رو هم میرزاده عشقی منتقد شدید رضا پالانی بعد دوران انقلاب مشروطه نوشت در انتقاد کشتار اون سالها و بعدش هم که خودش کشته شد.

*در سوگ جوانان وطن* از سرو قامت پسران از ساقه‌های نازک اندام دختران غسال‌خانه‌ها شده مالامال، باید پی کدام‌یک از پاره‌های تن مبهوت و لال با قامتی خمیده بگردم؟ با چشم کور خویش چگونه دنبال نور دیده بگردم؟ نام یکی از این‌همه فرزندان چون در شناسنامه‌ی من نیست، پنداشتی که خاطرم آسوده‌ست؟ پنداشتی که یک سر سوزن توان و تاب باقی است در تنم؟ نام مرا در صدر کشته‌ها بگذارید صاحب‌عزا منم! ‌از سردخانه آمده‌ام بیرون با پای ردشده از خون از خون پایمال باید کسی به داد رسد، اما جلادم آمده‌ست به استقبال! تیغش در آستین این درد را کجا ببرم؟ وقتی که دست یخ‌زده‌ام را دستی نجس گرفته به دلداری دست پلید فرقه‌ی خونخوار "اپستین" با ادعای همدلی و یاری این درد را کجا ببرم؟ وقتی سپاه مغول اطراف صاحبان عزا را گرفته‌اند با تاج‌های گل آیا درست می‌شنوم؟ این همنوایی شوم آیا برای غربت ایران است؟ یا این هجوم این ناله‌های گنگ و شبیخون سایه‌ها کابوس سهمناک شب صاحبان سوگ هذیان تلخ شام غریبان است؟ اینها چه می‌کنند در مجلس عزای جوانان میهنم؟ صاحب‌عزا منم! از باختر اکوان دیو، نزدیک‌تر کفتار طفل‌خوار تل‌آویو، با پوزه‌های هرزه‌ی خون‌آشام در سوگ پاره‌های تنم ضجه می‌زنند! اینان که‌اند؟! من با وجود شِكوه ز حکام در کنج خانه، خون جگر می‌خورم ولی دل خوش نمی‌کنم به تسلای دشمنم صاحب‌عزا منم! عفریت قرن، مادر داعش تور عزا فکنده به سر توری دگر در آب گل‌آلود مانند آرواره‌‌ی تمساح - ماهی مگر بگیرد از این رود - با خیلی از ندیمه و نوکر زاری‌کنان مقابل رویم نشسته است! این شوخی سخیف جز وهن صاحبان عزا چیست؟ شیطان‌پرست فاسد کودک‌خوار هرگز پی رهایی ما نیست! زنهار از این سراب دروغین التیام باید که در جواب آب دهان به پوزه‌ی چرکش بیفکنم ای جغد شوم! گم شو از این بام صاحب‌عزا منم! نوکیسه‌گان تازه به دوران رسیده‌ای صاحب‌عزا شدند که عمری بر سفره‌ی گشاده‌ی بیت‌المال زالوصفت ز خون وطن باد کرده‌اند حالا ولی در برج‌های عاج مشغول انتشار فراخوانند تا کشته‌های تازه بگیرند از مردمی که زخمی تاراج دل خوش به این جماعت شیاد کرده‌اند بی‌اعتنا به ناله‌ و هشدار و شیونم صاحب‌عزا منم! صاحب‌عزا منم که جوانان سینه‌چاک وقتی زوال میهن خود را فریاد می‌زنند هورا نمی‌کشم یا کف نمی‌زنم زیرا ز هر طرف که فتد کشته‌ای به خاک صاحب‌عزا منم! هرچند زین درخت هم خارهای هرز به دستم خلیده است هم شاخه‌های منحرف خشک پای مرا و پیرهنم را دریده‌ است، هرگز به دام تیشه نمی‌افتم دارد اگرچه آفت بسیار هرگز به جان ریشه نمی‌افتم با زخم استخوان هرسش می‌کنم ولی از بن نمی‌کنم صاحب‌عزا منم! صاحب‌عزا منم که نمی‌خواهم پژواک ضجه‌های جگرهای ریش را با شیونی دوباره بیامیزم یا در پی مطالبه‌ای موهوم فرزند خویش را از ریسمان پاره بیاویزم تا کورسوی شعله‌ی امّيد بار دگر زبانه کشد اما در های و هوی وهم رود بر باد خود، آتشم ولی تا عرش اگر زبانه کشد فریاد هیزم در این تنور نمی‌ریزم چون دود آن به چشم تو خواهد رفت ای نور دیدگان! بگذار سر به جای خیابان به دامنم صاحب‌عزا منم... ✍افشین علا

🔴 معامله اقتصادی یا جنگ؟ ⭕️ غروب هسته‌ای و طلوع نفتی؟ 👤 مهمان برنامه: ▪️ مجید شاکری؛ اقتصاددان و استاد دانشگاه 👥 میزبانان: سرباز روح الله رضوی و وحید خضاب 🔰 برنامه 370 | 29 بهمن 1404

شکر خدایی رو که مستضعفین رو بالا میکشه و مستکبرین رو میاره پایین؛ زنده باشیم و لایق تا این سنت الهی رو توی همین ماه مبارک ببینیم. رمضان‌تون مبارک

اين شيطان است كه دوستان خويش را (از قدرت كفّار) مى‌ترساند، پس اگر ايمان داريد از آنان نترسيد و فقط از (مخالفت) من بترسيد. یعنی توی شرایطی شیطون دو تا کار میکنه هم نوچه‌هاشو میفرسته سراغ شما و هم خودش میاد تا شما رو بترسونه. اونی که میاد و میگه و می‌نویسه که دیگه کارتون تمومه نوچه شیطون نیست خود شیطونه. راهشم روشنه خدا صراحتا گفته نترسید.

دستی دیگر از سوخت رسان‌های کی سی ۴۶ راهی اروپا شدند تا بعد از آن احتمالاً به خاورمیانه برسند پ.ن فکر کنم آمریکایی‌ها می‌خوان با بنزین آتیشمون بزنن....