تمام روز و تمام شب روی تختم دراز کشیدم گوشیمو خاموش روشن میکنم تا ببینم میتونم با چیزی سرگرم شم یا نه ولی این کار بی فایدست میخوام بلند شم یه کاری انجام بدم تا حالم بیاد سرجاش ولی انگار چسبیده شدم به زمین .
زمان خیلی دیر و درهمین حین زود میگذره دیگه هیچی حس نداره و همه چی پوچ و خالیه. آهنگا دیگه کمکی نمیکنن این وسط فقط خوابه که میتونه بهم کمک کنه اگه وسطش کابوس نبینم.
باور کنین ، اگه حرفامو میشنیدین، اگه صداهای تو سرمو میشنیدین، شماهم به گریه میوفتادین.