یسری ها فقط بقیه رو تخریب میکردن که بخندن بدون اینکه فکر کنن شاید ناراحت بشه یا حداقل عذر خواهی بکنن
همینجور که همشون داشتن حرف میزدن من فقط خیره شده بودم و گوش میدادم و به این فکر میکردم که چقدر خوشحالم که حداقل اونقدر بالغ شدم که بدونم فوش دادن آدمو خفن نشون نمیده یا بدونم تعصبی بودن جالب نیست .
با اینکه خودم یه دورانی مثل بعضی از اونا بودم ولی زود به این نتیجه رسیده بودم که بدرد نمیخوره.