-

ما گذشتیم از گناه ِدوستان اما تو هم دشمن ما را نباید دوست می‌پنداشتی .

هر چه منت می‌کشی او بی‌محلی می‌کند ای دل ِدیوانه بس کن قحطی ِآدم که نیست .

مگذار درد ِدل کنم ُدرد ِسر شود .

به غم کسی اسیرم که ز من خبر ندارد عجب از محبت من که در او اثر ندارد .

غلط است اینکه‌گویند به‌دلی‌ره است دل‌را دل ِمن ز غصه‌خون‌شد ، دل ِاو خبر‌ندارد !

-

غرورمون‌عشق ُ‌گرفت‌‌ازمون .

ولی کاش اگه یه فردی یکی رو دوست داره طرف مقابل هم دوستش داشته باشه ، طرف مقابل هم بهش اهمیت بده ؛ خیلی بده خودت ُ‌برای یکی کوچیک کنی ، براش جون بدی ، براش صدتو بزاری ، با دیدنش قلبت به تپش بیفته ، اما طرف ِ‌مقابل نسبت بهت هیچ‌ اهمیتی نشون نده ُجوری رفتار کنه انگار یه غریبه‌ای ُ‌دور ِ یکی دیگه رو بگیره. اینجوری روح آدمی که مأیوس می‌شه تیکه‌تیکه میشه ؛

باشد بخواب‌ ولی‌ بی‌ وفای‌ ِمن ، یك‌ [ شب بخیر ] مگر چند واژه‌ بود ؟