ولی کاش اگه یه فردی یکی رو دوست داره طرف مقابل هم دوستش داشته باشه ، طرف مقابل هم بهش اهمیت بده ؛
خیلی بده خودت ُبرای یکی کوچیک کنی ، براش جون بدی ، براش صدتو بزاری ، با دیدنش قلبت به تپش بیفته ، اما طرف ِمقابل نسبت بهت هیچ اهمیتی نشون نده ُجوری رفتار کنه انگار یه غریبهای ُدور ِ یکی دیگه رو بگیره.
اینجوری روح آدمی که مأیوس میشه تیکهتیکه میشه ؛
آدمی که برات مهمه و براش مهم نیستی جاش تو قلبت نیست عزیز ِمن.
باید بین ِدورافتادههای زندگیت باشه !
من نشون میدم که مهم نیست ، من میخندم اما بعد ؛
گریه میکنم ، کماشتها میشم ، قلبم به تپش میفته ، ناخنهامو میجواَم ، پاهامو تکون میدم ، این ها همه و همه رفتارهایی هستن که من وقتی میگم مهم نیست ناخودآگاه انجام میدم ؛