لطفا یکی ناشناسو افتتاح کنه دیگه! منتظرم...

با سوال سخت و ژرفی ناشناس رو افتتاح کردین، طوری که من از محتوای طنز و بدون سود امروز کانال خجالت کشیدم😅

بخوام کار فرهنگی رو تو دوتا کلمه خلاصه کنم، میگم: دگرسازی در کنار خودسازی! حالا چرا دگرسازی در کنار خودسازی؟ چرا اولیت رو خودسازی گذاشتم؟ به نظر من کار فرهنگی خیلی سخته، کار فرهنگی تو بسیج که خیلی بیشتر سخته😅 بسیج یک نهاد مردمیه که دارای چارچوب‌ها و قوانین خاص خودشه. همه مدل آدمی توی این جامعه‌‌ی بسیج پیدا میشه. ممکنه این وسط با اخلاق یا طرز فکر یکی کنار نیای ولی چارچوب‌ها بهت اجازه‌ی سرپیچی و انجام دادن کارا به روش خودت رو ندن! همین موارد باعث میشه که اول خودسازی داشته باشی. یعنی: صبر، تواضع، فروتنی، حیا، احترام، ادب، انعطاف پذیری، دوراندیشی، حلم و... رو یادگیری و در کنارش: غرور، عصبانیت زود هنگام، تعصب، خودبرتربینی، ناامیدی، ریا، دیده شدن و... رو بزاری کنار. اگر مرحله خودسازی رو با موفقیت رد نکنی به مرحله مهم بعدی که دگرسازیه نمیرسی؛ ولی اگر تونستی سربلند از خودسازی بیرون بیای میرسی به دگرسازی و حالا نوبت اینه که روی بقیه بتونی تاثیر مثبت بزاری. این بخش پر از حس لذته، پر از حس خوبه مفید واقع شدنه و دنیا دنیا برای من ارزش داره و شیرینه. #کار_فرهنگی

کار فرهنگی به من یادآوری میکنه که بفهمم من هیچم و هرچه هست همه اوست. و همچنین بهم یاد میده که کارهام فقط برای رضایت الهی باشه. چطور این اتفاق میوفته؟ وقتی تو هر جامعه‌ای مثل بسیج، تشکیلات، کانون، هیئت یا... کارفرهنگی انجام بدی؛ چون حیطه‌ی کاری گسترده‌ای رو در بر داری باعث دیده شدنت میشه. اینجا یک تقابل سخت برای نفس اماره و نفس لوامه به وجود میاد که اگر سربلند بیرون بیای متوجه میشی که تو هیچی و هرچه هست همه اوست. اگر خدا نمی‌خواست تو ابدا به همچین درجه‌ای نمیرسیدی! اصلا به این میزان تو دل و چشم مردم محبوب و شناخته شده نمیشدی! هرچند که توی کار فرهنگی کنایه، حسادت، زیرآب زدن و همچین مواردی هم وجود داره. ممکنه تنها بشی وسط کار، ممکنه با بی‌انصافی زیر سوال بری، ممکنه سنگ های بزرگ بندازن جلو پات، ممکنه مدتها جایی فعالیت کنی ولی ارزش خودت و کارهات شناخته نشه و سریع جایگزین بشی و هزار مدل از این اتفاقات. اینجا هم دقیقا همونجاست که یاد میگیری فقط برای رضایت الهی کار کنی و فقط بخوای که چشم خودش بیای، همین و بس. چون اگر بخوای برای دیده شدن و به چشم بقیه اومدن کار کنی، کارفرهنگی نه تنها باعث خودسازی و لذت بردن از زندگی و حس مفید واقع شدنت نمیشه؛ که اتفاقا باعث رنج و سختی و حال بدت میشه..! #کار_فرهنگی

دیروز پرحرفی کردم مگه نه؟ من هر موقع که پرحرفی میکنم و دلقک درونم بیدار میشه، بدونید که حالم خیلی خوبه😃

تازه من رعایت آشنا هایی که تو کانال هستن و با بعضیا شون رودروایسی دارم رو کردم، وگرنه بیشتر چرت و پرت میگفتم..!😀

‌ از وقتی درگیر کارای فرهنگی شدم و فعالیتم تو اجتماع بیشتر شده، شماره های ناشناس رو بدون جواب نمیزارم. و طبق تجربه، هر شماره ناشناسی که زنگ میزنه کار واجب و مهمی داره. دیروز یکی از همین ناشناس ها تماس گرفت باهام و برای رویداد پنج ساعته دوره‌ی عکاسی میخواست خبر بده؛ از من برای ساعت برگزاری دوره نظر خواست و گفت بین صبح و بعدازظهر یکی رو انتخاب کنم. و من خیلی جدی و با قاطعیت گفتم:«صددرصد بعدازظهر باشه بهتره، چون من صبح ها خوابم حال ندارم پاشم بیام کلاس!» طرف پشت تلفن غش کرده بود از خنده و من تازه اونجا متوجه شدم که چقدر تعصب دارم سر خوابم..! ‌

پس نکته خودشناسی امروز: اگر من سر صبح برای کسی یا چیزی وقت میزارم، یعنی اون شخص یا اون فعالیت برام خیلی مهم و باارزشه.

طوری که به خاطرش از خوابم زدم😂

واقعا توضیحی براش ندارم! فقط میتونم بگم: #کار_فرهنگی

ما مشهدی‌ها دومین جایی که حس میکنیم خونه خودمونه و اونجا راحتیم، حرم امام جواد "علیه السلام" 🥲❤️‍🩹 انگار بعد عمری سر زدن به بابا، حالا رفتی دیدن پسر و چون از طرف پدر اومدی استقبال خوبی ازت میشه و با اهل خانواده آشنایی؛ آخ که چه حس وصف‌نشدنی داره✨