پاشین لباساتونو عوض کنین برین بیرون یه دوری بزنین یکم به خودتون برسین

من کلی آدم میشناسم از بهترین دانشگاه ها با بهترین نمره ها که هیچی نشدن

کلی آدم تاثیر گذار هم میشناسم که بدون دانشگاه رفتن موفق شدن

بچه ها میدونم شاید حرفام کلیشه ای به نظر بیاد

ولی اینا رو وقتی درک میکنین که دوسالی از دانشگاه رفتن تون بگذره

بچه ها توروخدا توروخدا نرین تو افسردگی بعد کنکور

این روزا برنمیگرده

۱۸ سالگی و ۱۹ سالگی تونو با غول پفکی کنکور نابود نکنین

تجربه شخصی خودمو ازین روز ها بهتون بگم من توی فامیل اولین کسی بودم که کنکور داد (جدا از عمه و عمو و خاله و دایی) و نگاه کل فامیل که سهله یه خاندان به کنکور من بود

یه عزیزی از نزدیکان فامیل که تفاوت سنیش با من کمتره با من تماس گرفت گفت فلانی سیل تماس ها از امروز احتمالا برات شروع میشه دوست و فامیل نزدیک و غیر نزدیک جواب تماس هیچکسو نده

و هرکی زنگ زد بهش کوتاه یه پیام بده با این مضمون که من متأسفانه شرایط صحبت کردن با شما رو ندارم ممنون از لطفتون ازینکه به یادم بودین دعای خیر تون رو از من دریغ نکنین

همین و تمام حتی اگه دوباره پیام دادن هم جوابشونو ندین