دستش که به آب خوࢪد یادش آمد وصیت بابا علے را که فرمود : کناࢪش بمان ! غریب تر از حسین وجود ندارد . آنچنان سࢪاسیمه برگشت که دست هایش را فࢪاموش کرد . 💔

تو رفاقت هاتون مثل حضرت عباس باشین برای امام حسین . . .(:

یا كاشِفَ الْكَرْبِ عَنْ وَجْهِ الْحُسَیْنِ اِكْشِفْ كَرْبى بِحَقِ اَخْیكَ الْحُسَیْنِ اي برطࢪف ڪننده غم و اندوه از چهࢪه حسين . . 🖤

نورِ خدا بود که به سوی فرات می‌شتافت" ˓  ִֶָ ࣪ بھ یادگار .. بھ نوشته‌یِ هانیل خاتون ، وُ نوایِ علیرضا . • مجموعه فرهنگـي‌هنري رادیوفِرکانس .

حالا جسم خون آلود عباس بود و مشک سوراخ شده و جگر پاره پاره شده حسین . . ‌. وقتی این متن رو مینوشتم خیلی آشفته بودم خیلی زیاد انقدری که قلمم درست روی کاغذ نمیچرخید کلافه و آشفته بغض آلود . . ‌. انقدری که به بچه ها گفتم یا کاشف الکرب ... بگین خود حضرت عباس برکت بدن به قلمم سعی کردم تمرکز کنم و اون لحظه هارو تصور و وقتی متن تموم شد صورتم خیس خیس بود دست هام توان نگهداشتن خودکار رو هم دیگه نداشت ‌. جلو چشمام خون و بود و درد و قلبی که انگار واقعا پاره پاره شده بود . 💔🖤 #پادکست

امشبی را شه دین؛ در حرمش مهمان است مکن ای صبح، طلوع… عصرِ فردا بدنش؛ زیرِ سمِ اسبان است… مکن ای صبح؛ طلوع...

همین دو بیت آتیشم میزنه

امشب غزل خوان پای یک شمشیر خواهی شد فردا کنار جسم اکبر پیر خواهی شد

امشب رقیه گیسوانش شانه خواهد شد فردا اسیرِ پنجه ی بیگانه خواهد شد

امشب خیال زینب از اطفال آسوده ست فردا پیِ آنها میان شعله و دود است

امشب کمی در خیمه اصغر شیر خواهد خورد فردا به روی دستِ بابا تیر خواهد خورد

امشب میان خیمه محکم می شود مَعجر فردا ولی از چند سر کم میشود مَعجر