▪️همانطور که «آب» مایه حیات جسم است، علم نیز مایه حیات روح است. لذا در آموزه‌های دینی گاه با کلمه آب، به علم و معرفت اشاره شده است؛ پس معنای باطنی‌‌ جمله «هرگاه آب گوارایی نوشیدید، مرا یاد کنید» این است که «هرگاه از آب حیاتِ علوم اهل بیت (ع) بهره‌مند شدید، مرا یاد کنید...» چرا که هر جرعه‌‌ای از علوم و معارف اهل بیت، به برکت ایثار امام حسین (ع) است. @tabibqoloob

اخیراً وقتی قصد رفتن به سفر می‌کنیم، چند روزی که خونه‌مون خالیه، اون رو در اختیار زائرین قرار میدیم؛ توصیه می‌کنم امتحانش کنین، خیلی حس خوبی داره، خدمت به زائرین امام رضا برای ما مشهدی‌ها که همسایه‌شون هستیم توفیقی هست که نصیب‌مون شده؛ در حال آماده‌سازی خونه برای ورود زائرین هستم، یک لیست از کارهایی که سارا می‌تونه انجام‌شون بده آماده کردم. لیست رو که می‌گیره، میگه این‌ها رو که انجام بدم جایزه ام چیه؟ 😊 معمولاً وقتی چندتا کار بهش می‌سپرم، بعدش یک فعالیتی که خوشایندش هست با هم انجام میدیم، مثلاً میریم پارک یا میریم بیرون بستنی می‌خوریم.. ولی این دفعه احساس کردم باید یک فرقی با مواقع دیگه داشته باشه. بهش گفتم سارا داری برای امام رضا کار می‌کنی، جایزه‌ات رو از خودشون بخواه؛ همه عالم دست امام رضاست اگه از من بگیری ضرر کردی.. با لبخندی بهم نگاه کرد و گفت باشه مامان 😊 @royesh1405

آن‌قدر زانوهایش بی‌رمق شده بود که نمی‌توانست بین رکوع و سجده‌اش فاصله‌ای برای قیام گذارد، با تمام صورت افتاد روی پاهای مبارک اباعبدالله برای سجده نمازش! و ذکر سجده‌اش این بود: اوفیت یا ابن رسول‌الله؟ آیا وفاداری نمودم فرزند رسول خدا؟ چه جوابی هم شنید.. نعم انت امامی فی الجنه آری تو پیش رویم هستی در بهشت.. کتاب آتش مبارک نوشته آقای جواد صداقت زمان: ۴:۴۴ @royesh1405

هرکه غمت را خرید عشرت عالم فروخت.. اسماعیل رمضانی @royesh1405

به آب بوسه بزن، آب را معطّر کن فرات تشنه لب‌های توست، لب تر کن.. در برخی از مقاتل نقل شده است هنگامی که حضرت ابوالفضل(ع) به شریعه فرات رسید، آب را برداشت تا بنوشد، ولی به یاد لب‌هاى تشنه امام حسین و کودکان افتاد و آب را روى آب ریخت.. یکی از اساتید می‌گفتند از قمر بنی‌هاشم با آن معرفت و مقام، بعید است که حتی در همین حد هم از یاد امام غفلت کنند؛ این حرکت حضرت که آب را تا نزدیک دهان مبارکشان می‌آورند و بعد آب را روی آب می‌ریزند به این دلیل بوده که اسب‌ حیوان با وفایی‌ست و تا صاحبش آب ننوشد، لب به آب نمی‌زند؛ حضرت با این کار می‌خواستند حیوان تشنه را سیراب کنند.. @royesh1405

ماجرای سیدعلی آقای قاضی و سیدعلی ترک‌دیوانه آن شب با کوله‌باری از غمی به سنگینی تمامی کیهان، به اسطوره افلاکی نبرد و نابودسازی خویشتن، اباعبدالله الحسین(ع) روی آورده بودم؛ قافله‌سالار خیل آنان که در مسیر فنا به خاک و خون تپیده می‌شوند. احراق را او باید به سرانجام می‌رساند و از میانه کریوه‌های بریان‌کننده جگر، شراب نیستی را به کام خشک عطشناکم می‌چکاند. از طرف شارع عباسیه به سمت بین‌الحرمین مطهر حرکت کرده بودم و در طوفان افکاری که قلبم را چاک‌چاک کرده بود، به خود می‌پیچیدم. به دالان طولانی ورودی صحن قمر منیر بنی هاشم(ع) رسیدم. چشم در شبکه‌های ضریح مطهرش انداختم و در عالم شیدایی غوطه‌ور شدم. در همین احوال بودم که ناگهان سیدعلی ترک، که مردم او را دیوانه می‌دانستند، به طرفم آمد. در کنار دالان در مقابلم ایستاد و با لحن خاصی که مقدمه‌ای برای فوران آتشفشان حبس شده هزارساله‌ای در وجودم بود، گفت: «سیدعلی، امروز مرجع و کعبه تمام اولیای جهان ابالفضل العباس(ع) است». این را گفت و مرا با تهاجمی از حیرت و مهابت و گدازندگی لهیب شوق تنها گذاشت. 40 سال از اینکه با عوالم غیبی در ارتباط بودم می‌گذشت، اما طالب توحید با غیر حق چه صنمی دارد؟! هرچه توسل کرده بودم، حقیقتی که می‌خواستم، برقع از چهره نینداخته بود؛ اما این‌بار گویا از کلام این مرد که هم‌نام و هم‌شهر من بود و همچون من دیوانه، حالی عجیب بر وجودم سایه انداخت؛ آری، «کهکشان نیستی» که 40 سال در طلب آن بودم، در حال طلوع کردن بود.. کتاب کهکشان نیستی @royesh1405

اجرای بی‌نظیر سبحان معظّمی در رثای حضرت اباالفضل العباس علیه السلام @royesh1405