هرکه غمت را خرید عشرت عالم فروخت.. اسماعیل رمضانی @royesh1405

به آب بوسه بزن، آب را معطّر کن فرات تشنه لب‌های توست، لب تر کن.. در برخی از مقاتل نقل شده است هنگامی که حضرت ابوالفضل(ع) به شریعه فرات رسید، آب را برداشت تا بنوشد، ولی به یاد لب‌هاى تشنه امام حسین و کودکان افتاد و آب را روى آب ریخت.. یکی از اساتید می‌گفتند از قمر بنی‌هاشم با آن معرفت و مقام، بعید است که حتی در همین حد هم از یاد امام غفلت کنند؛ این حرکت حضرت که آب را تا نزدیک دهان مبارکشان می‌آورند و بعد آب را روی آب می‌ریزند به این دلیل بوده که اسب‌ حیوان با وفایی‌ست و تا صاحبش آب ننوشد، لب به آب نمی‌زند؛ حضرت با این کار می‌خواستند حیوان تشنه را سیراب کنند.. @royesh1405

ماجرای سیدعلی آقای قاضی و سیدعلی ترک‌دیوانه آن شب با کوله‌باری از غمی به سنگینی تمامی کیهان، به اسطوره افلاکی نبرد و نابودسازی خویشتن، اباعبدالله الحسین(ع) روی آورده بودم؛ قافله‌سالار خیل آنان که در مسیر فنا به خاک و خون تپیده می‌شوند. احراق را او باید به سرانجام می‌رساند و از میانه کریوه‌های بریان‌کننده جگر، شراب نیستی را به کام خشک عطشناکم می‌چکاند. از طرف شارع عباسیه به سمت بین‌الحرمین مطهر حرکت کرده بودم و در طوفان افکاری که قلبم را چاک‌چاک کرده بود، به خود می‌پیچیدم. به دالان طولانی ورودی صحن قمر منیر بنی هاشم(ع) رسیدم. چشم در شبکه‌های ضریح مطهرش انداختم و در عالم شیدایی غوطه‌ور شدم. در همین احوال بودم که ناگهان سیدعلی ترک، که مردم او را دیوانه می‌دانستند، به طرفم آمد. در کنار دالان در مقابلم ایستاد و با لحن خاصی که مقدمه‌ای برای فوران آتشفشان حبس شده هزارساله‌ای در وجودم بود، گفت: «سیدعلی، امروز مرجع و کعبه تمام اولیای جهان ابالفضل العباس(ع) است». این را گفت و مرا با تهاجمی از حیرت و مهابت و گدازندگی لهیب شوق تنها گذاشت. 40 سال از اینکه با عوالم غیبی در ارتباط بودم می‌گذشت، اما طالب توحید با غیر حق چه صنمی دارد؟! هرچه توسل کرده بودم، حقیقتی که می‌خواستم، برقع از چهره نینداخته بود؛ اما این‌بار گویا از کلام این مرد که هم‌نام و هم‌شهر من بود و همچون من دیوانه، حالی عجیب بر وجودم سایه انداخت؛ آری، «کهکشان نیستی» که 40 سال در طلب آن بودم، در حال طلوع کردن بود.. کتاب کهکشان نیستی @royesh1405

اجرای بی‌نظیر سبحان معظّمی در رثای حضرت اباالفضل العباس علیه السلام @royesh1405