👇👇تحلیلی در جواب سوال دوستمون
✍ترامپ و نتانیاهو به شدت تلاش می کنند تا پوتین و روسیه را از نزدیکی به ایران و همکاری با محور مقاومت دور کنند و به همین خاطر حاضر شدند حتی به راحتی امتیاز هابی هم به پوتین و روسیه از باب چشم پوشی بر مناطق تصرف شده در خاک اکراین داشته باشند و حتی زلنسکی را تحت فشار بذارند تا در جنگ کوتاه بیاید.
ترامپ به دنبال ایجاد شکاف در محور اتحاد سه کشور روسیه، چین و ایران هست و با توجه به اهمیت ایران خوب فهمیده که اگر بره اول سراغ این دو کشور با وجود ایران هیچ فایده ای نداره و کنترل و شکست ایران برای تکمیل محاصره چین و روسیه از طریق خلیج فارس و گذرگاه های مهم عبور انرژی و همچنین نفوذ در منطقه قفقاز و آسیای میانه ضروری هست.
بدون ایران، دومینوی افتادن تمام کشورهایی که به نوعی در وسط مثلث سه کشور ایران، روسیه و چین قرار دارند به راحتی امکان پذیر میشه و اون موقع به راحتی آمریکا سراغ روسها و چینی ها خواهد رفت.
فعلا ترامپ برای کنترل بازار جهانی، فشار به ایران و به نوعی تنها گذاشتن اون در سطح بین الملل حاضره حتی امتیاز های موقت هم که شده به چین و روسیه بده و این چیز عجیبی نیست اصلاً.
آمریکا و اسرائیل به شدت دنبال ایجاد شکاف بین سه کشور ایران، روسیه و چین هستند و در این بین حتی حاضرند به راحتی اروپایی ها رو هم قربانی کنند، چه برسه به اکراین که خودش از اول طعمه و نقش گوشت قربانی برای تضعیف و شکست روسیه بود و همین موضوع هم باعث نگرانی و ناراحتی اروپا از آمریکا و شخص ترامپ شده است، چون تصورشان از دهه ها اتحاد راهبردی و اتکا به آمریکا فرو پاشیده است.
➖➖➖
🇷🇺🇮🇷
@rusname
19.9M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🇷🇺بخشی از تاریخ روسیه از آغاز تا جنگ با مغولها و بیرون راندن آنان
گفته شده که اسلاوهای شرقی از یک شاهزاده وایکینگ بنام روریک درخواستند که آنان را با هم متحد کند و رهبریشان را برعهده گیرد. روریک پذیرفت و نام آن ملت و سرزمین را «روس» نهاد.
ولادیمیر کبیر در جستجوی متحد در جنوب، دین امپراتوری بیزانس (روم شرقی) را پذیرفت و مسیحیت را به روسیه 🇷🇺 و اوکراین 🇺🇦 آورد.
پس از مرگ یاروسلاو، پسرانش میان خودشان جنگیدند و کشور تجزیه شد. در همان هنگام در 1223 میلادی، یک خطر نو پا به سرزمین روسها گذاشت.
مغولها...
➖➖➖
🇷🇺🇮🇷
@rusname
🤝اگر کار به دست دادن با روسها رسید، سعی هیچ وقت دستکش دست نداشته باشید.
🔹در روسیه تقریباً چند ماه از سال به خاطر سرمای شدید، خیلی ها موقع بیرون آمدن از خانه دستکش می پوشند، اما نکته مهم این هست در کل دست دادن با دستکش در موارد عادی امری ناپسند بین روسها هست و نشانه ای از بی اعتمادی بین افراد تلقی میشه. خیلی ها ترجیح میدن در همون هوای سرد هم برای دست دادن ابتدا دستکششون رو در بیارن.
🔹دیدن موقعیتی که در اون فردی برای دست دادن ابتدا دستکشش رو در میاره خیلی عادی و طبیعی هست و معطل کردن طرف مقابل چیز بدی در این مورد به حساب نمیاد.
➖➖➖
🇷🇺🇮🇷
@rusname
4.8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
⚠️صحبت های مهم یک سرهنگ سپاه درباره جنگ آینده
➖➖➖
🇷🇺🇮🇷
@rusname
4M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🕌معماری زیبای کلیسای جزیره کیژی روسیه که چوبی بوده و هیچ میخی در ساخت آن بکار نرفته.
یکی از دلایل اصلی ساختن گنبدهای پیازی شکل برای کلیساها در روسیه، جلوگیری از آسیب دیدن در مقابل برف زیاد فصول سرد سال در روسیه هست. تمیز کردن این گنبد های کوچک به مراتب راحت تر بوده به خصوص در قدیم.
➖➖➖
🇷🇺🇮🇷
@rusname
✈️مشخصات جنگنده یاک-۱۳٠ روسیه
یاک-۱۳٠ یک جنگنده سبک مادون صوت دو صندلی با اهداف آموزشی اولیه و قدرت رزمی محدود است.
هدف اصلی از طراحی Yak-130 ایجاد یک هواپیمای آموزشی برای آموزش خلبانان جنگنده نسل 4 و 5 است.
ایران اخیراً طبق اعلام رسمی حداقل دو فروند جنگنده از این دست را از روسیه دریافت کرده است.
یاک-130 را می توان به عنوان یک آموزش دهنده جنگنده سوخو-35 در نظر گرفت.
➖➖➖
🇷🇺🇮🇷
@rusname
6.5M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🌨بارش برف سنگین در شهر نایابرسک روسیه
🔹شهر نایابرسک که در نزدیکی ساحل دریای بارنتز(اقیانوس منجمد شمالی) روسیه قرار دارد، این روزها شاهد بارش برف سنگینی هست.
➖➖➖
🇷🇺🇮🇷
@rusname
🆘نجات ایستگاه فضایی سالوت ۷؛ عملیات غیر ممکنی که ممکن شد
ایستگاه فضایی سالوت ۷ (Salyut 7،به معنای درود به روسی) آخرین ایستگاه از برنامه فضایی سالوت اتحاد جماهیر شوروی بود که در ۱۹ آوریل ۱۹۸۲ (۳۰ فروردین ۱۳۶۱) با موشک پروتون از پایگاه فضایی بایکونور به فضا پرتاب شد. این ایستگاه که حدود ۱۹ تن وزن و ۱۴.۴ متر طول داشت ، در مداری با ارتفاع حدود ۲۵۰ تا ۲۸۰ کیلومتری زمین قرار گرفت و قرار بود به عنوان آزمایشگاهی پیشرفته برای تحقیقات علمی و نظامی عمل کند .
طراحی سالوت ۷ شباهت زیادی به ایستگاه قبلی یعنی سالیوت ۶ داشت، اما مجهز به تجهیزات پیشرفتهتر از جمله سیستم اتصال کورس (Kurs)، یخچال ۲۴ ساعته و تجهیزات آزمایشگاهی متعدد بود . این ایستگاه دارای دو درگاه اتصال بود که امکان پهلوگیری همزمان فضاپیمای سایوز (حامل فضانوردان) و پروگرس (حامل بار و سوخت) را فراهم میکرد .
در طول چهار سال فعالیت، سالوت ۷ میزبان ۱۰ گروه فضانورد (شامل ۲۲ فضانورد از شوروی، فرانسه و هند) بود و ۱۳ راهپیمایی فضایی از روی آن انجام شد . این ایستگاه همچنین شاهد رویدادهای تاریخی متعددی از جمله اولین پیادهروی فضایی یک زن (اسوتلانا ساویتسکایا در ۲۵ ژوئیه ۱۹۸۴) بود.
اما در فوریه ۱۹۸۵، در اتفاقی نادر ارتباط مرکز کنترل زمینی با ایستگاه فضایی سالوت ۷ به طور کامل قطع شد . بررسیها نشان داد که یک نقص فنی گسترده در سیستم الکتریکی ایستگاه رخ داده و تمام دستگاهها از کار افتادهاند. ایستگاه ۲۰۰ تنی بدون هیچ ارتباطی و با سیستمهای از کار افتاده، در مدار زمین سرگردان شده بود .
در آن مقطع، نگرانی اصلی مقامات شوروی دو چیز بود: اول، احتمال سقوط کنترلنشده ایستگاه در مناطق مسکونی که میتوانست فاجعهای انسانی به بار آورد؛ دوم، خطر افتادن ایستگاه و اطلاعات محرمانه آن به دست آمریکاییها در صورت انحراف مسیر و ورود به جو زمین در منطقهای دیگر .
چند ماه پس از قطع ارتباط، در ژوئن ۱۹۸۵، اتحاد جماهیر شوروی تصمیم به عملیاتی بیسابقه گرفت: ارسال دو فضانورد با ماموریت اتصال دستی به ایستگاهی که مرده بود . این ماموریت در نوع خود در تاریخ فضانوردی کمسابقه بود، چرا که معمولاً ایستگاه فضایی با ارسال سیگنالهای رادیویی به فضاپیما کمک میکرد تا مسیر اتصال را پیدا کند؛ اما در این ماموریت، فضانوردان باید تنها با تکیه بر مهارتهای دیداری خود این کار خطرناک را انجام میدادند .
ماموریت با فضاپیمای سایوز تی-۱۳ (Soyuz T-13) در ۶ ژوئن ۱۹۸۵ (۱۶ خرداد ۱۳۶۴) آغاز شد. فرماندهی این ماموریت بر عهده سرهنگ ولادیمیر جانیبکوف (Vladimir Dzhanibekov) بود، فضانورد باتجربهای که این پنجمین پرواز فضاییاش محسوب میشد. همراه او ویکتور ساوینیخ (Viktor Savinykh) مهندس پرواز بود که بعداً بیش از ۱۶۹ روز در ایستگاه ماند .
فضانوردان با فضاپیمای سایوز (به معنای اتحاد) راهی ایستگاه شدند، فضاپیمایی که ابتدا روسها در دهه شصت میلادی برای سفر به ماه طراحی کرده بودند، اما با پیشگامی آمریکاییها در فتح ماه آن را تغییر کاربری داده و برای سفر به ایستگاههای فضایی در مدار زمین استفاده کردند. فضاپیمای سایوز پراستفادهترین، قدیمیترین و امنترین فضاپیمای تاریخ است که در حال حاضر انسان را به فضا میبرد. روی زمین وقتی چیزی خوب کار میکند مثل است که می گویند مثل بنز کار میکند، در فضا هم چنین مثلی است: مثل سایوز کار میکند!
نزدیک شدن به ایستگاه ۵۰ ساعت طول کشید (در حالی که معمولاً این فرآیند ۲۵ ساعت بیشتر طول نمیکشید) تا فضانوردان بتوانند با دقت مسیر را کنترل کنند و دادههای دقیقتری برای مرکز کنترل زمینی جمعآوری کنند.
هنگامی که سرانجام در ۸ ژوئن ۱۹۸۵ (۱۸ خرداد) اتصال انجام شد، منظرهای وحشتناک انتظار فضانوردان را میکشید: ایستگاه تاریک، سرد و یخزده بود.
فضانوردان برای احیای ایستگاه، ابتدا مجبور شدند برق اضطراری را وصل کنند و سپس با استفاده از لامپهای قدیمی تلویزیونهای لامپی، یخها را آب کرده و رطوبت را جمعآوری کنند . بازگرداندن سیستمها به حالت عادی حدود دو هفته به طول انجامید.
پس از احیای سالوت ۷، این ایستگاه تا سال ۱۹۸۶ به کار خود ادامه داد و چندین گروه فضانورد دیگر را پذیرا بود. در اوت ۱۹۸۶، مهندسان شوروی برای جلوگیری از سقوط زودهنگام آن، مدار ایستگاه را بالاتر بردند، اما افزایش غیرمنتظره فعالیت خورشیدی در اواخر دهه ۱۹۸۰ باعث افزایش اصطکاک جوی و سقوط زودتر از موعد آن شد .
در نهایت، ایستگاه فضایی سالوت ۷ در ۷ فوریه ۱۹۹۱ (۱۸ بهمن ۱۳۶۹) بر فراز آرژانتین وارد جو زمین شد و قطعات آن در نزدیکی شهر کاپیتان برمودز (Capitan Bermudez) در ۴۰۰ کیلومتری بوئنوس آیرس سقوط کرد، اما خوشبختانه به کسی آسیبی نرساند .
➖➖➖
🇷🇺🇮🇷
@rusname