💥در ماه ژوئیه، ۶۲۲۵ پهپاد به سمت مسکو و مناطق اطراف آن از سمت اکراین پرتاب شدند. از این تعداد فقط ۷۸۰ پهپاد هنگام نزدیک شدن به پایتخت توسط نیروهای پدافند هوایی ساقط شدند. ➖➖➖ 🇷🇺🇮🇷 @rusname

📸نصب این دستگاهها در برخی از مناطق مسکو، شما رو به گذشته اون منطقه یا محله می‌بره و نشون میده قبلاً اینجا چه شکلی بوده. ➖➖➖ 🇷🇺🇮🇷 @rusname

🇵🇰یک روش سنتی عصب کشی در کشور پاکستان تو کشورهایی مثل پاکستان و هند خیلی از خدمات مانند ارایشگری، پزشکی و درمانی در خیابان و به صورت تجربی انجام میشه. 🔺البته اینکه این روش واقعاً موثر باشه جای تردید داره. ➖➖➖ 🇷🇺🇮🇷 @rusname

عزیزان همراه کانال سلام یک خانواده آبرومند استثنائا این ماه به خاطر مسایلی به مشکل مالی برخوردند و برای گذراندن زندگی و مایحتاج روزانه هم به مشکل برخوردند. خواستم از طریق کانال به عنوان کمک هزینه معیشتی براشون هر مبلغی که شد جمع کنیم تا بهشون برسونیم. این بنده خدا به نحوی هست وضعیتشان که حتی روشون هم نمیشه از کسی درخواست کمک کنند و بنده با اطلاع از وضعیتشون خواستم کمک کنم که حداقل این ماه رو ان شاا به نحوی بگذرانند. دوستانی که مایل هستند با هر توان مالی در این امر خیر مشارکت کنند مبالغشون رو به شماره کارت های بنده واریز کنند تا ان شاا کار این دوستمون هم راه بیفته.

6063731169902781

5057851031905158

به نام احمد سلطانی رو شماره بزنید کپی میشه. 🙏خدا ازتون قبول کنه و اجرتون با امام حسین علیه السلام ➖➖➖ 🇷🇺🇮🇷 @rusname

چند جمله کاربردی با فعل من می‌خوام در زبان روسی #آموزش #زبان_روسی ➖➖➖ 🇷🇺🇮🇷 @rusname

❓چطور فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، زمینه ساز تکنولوژی ساخت ناو هواپیمابر برای چینی ها شد؟ در سال ۱۹۹۸، اوکراین بدنه خالی ناو Varyag را که تنها ۶۸ درصد ساخت آن از قبل فروپاشی شوروی تکمیل شده بود، با قیمت ناچیز ۲۰ میلیون دلار در یک مزایده به تاجری اهل ماکائو که ارتباط نزدیکی با دولت چین داشت، واگذار کرد. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، کار ساخت این ناو متوقف شده بود. ارتش چین از همان زمان علاقه زیادی به خرید Varyag داشت، اما برای انجام این معامله با موانع سیاسی و بین‌المللی بزرگی روبه‌رو بود. برای دور زدن تحریم‌های تسلیحاتی و فشار قدرت‌های غربی، به‌ویژه ایالات متحده، ارتش چین از ژو ژنگ‌پینگ، تاجر مستقر در هنگ‌کنگ و بازیکن سابق تیم بسکتبال ارتش آزادی‌بخش خلق، کمک گرفت. نشریه National Interest در این باره نوشت که ژو پس از تأسیس شرکتی در ماکائو، با چمدان‌هایی پر از دلار آمریکا در جلسات طولانی با مدیران کارخانه کشتی‌سازی اوکراین شرکت می‌کرد تا بتواند رضایت آن‌ها را برای انجام این معامله جلب کند. این نقشه زمانی نتیجه داد که ژو در نهایت برنده مزایده شد و این ناو جنگی عظیم را تنها با ۲۰ میلیون دلار خرید. نکته مهم این بود که برخلاف تصور نهادهای اطلاعاتی غربی که گمان می‌کردند سامانه پیشران ناو از آن خارج شده است، مقام‌های اوکراینی موتورهای سنگین و حساس نظامی آن را به‌طور کامل در داخل بدنه حفظ کرده بودند. به این ترتیب، نیروی دریایی ارتش آزادی‌بخش خلق چین به الگویی بنیادی دست یافت که بعدها پایه توسعه ناوگان ناوهای هواپیمابر آب‌های آزاد این کشور شد؛ ناوگانی که امروز در اقیانوس‌های جهان فعالیت می‌کند. هر چند ژو رسماً برنده مزایده Varyag شده بود، اما انتقال این ناو به چین کار ساده‌ای نبود. این ناو عظیم به مدت ۱۶ ماه در دریای سیاه گرفتار ماند تا مذاکرات دیپلماتیک برای دریافت مجوز عبور از تنگه بسفر که تحت کنترل ترکیه است، به نتیجه برسد. در نهایت، چین امتیازهایی از جمله بسته‌ای به ارزش یک میلیارد دلار، توافق‌های دولتی در حوزه گردشگری و انتقال برخی فناوری‌های نظامی به ارتش ترکیه را پذیرفت تا اجازه عبور صادر شود. در اواخر سال ۲۰۰۱، تنگه بسفر به‌طور کامل به روی سایر شناورها بسته شد تا ناو بدون سکان Varyag با همراهی چندین یدک‌کش و شناور راهنما از این مسیر عبور کند. از آنجا که این ناو توان حرکت مستقل نداشت، اجازه عبور از کانال سوئز نیز به آن داده نشد و ناچار شد سفری بسیار طولانی به مسافت ۱۵ هزار و ۲۰۰ مایل دریایی را از مسیر دماغه امید نیک در جنوب آفریقا طی کند. این ناو سرانجام در سال ۲۰۰۲ وارد کارخانه کشتی‌سازی نظامی دالیان شد و در آب‌های چین پهلو گرفت. این ناو حدود یک دهه در اختیار شرکت کشتی‌سازی دالیان قرار داشت و طی این مدت، بازسازی کاملی از بدنه تا تمامی سامانه‌های آن انجام شد. ناو Varyag دانش و تجربه‌ای را در اختیار چین قرار داد که این کشور را از نداشتن هیچ تجربه‌ای در ساخت ناو هواپیمابر، به تولید ناو Type 003 Fujian با منجنیق‌های الکترومغناطیسی و سامانه فرود با کابل‌های مهارکننده رساند. امروز نیز کارخانه کشتی‌سازی دالیان در حال ساخت ناو هواپیمابر Type 004 است. تحلیلگران نظامی و تصاویر ماهواره‌ای نشان می‌دهند که چهارمین ناو هواپیمابر چین به احتمال زیاد از پیشرانه هسته‌ای بهره خواهد برد. پیش‌بینی می‌شود این ناو یک ابرناو هواپیمابر واقعی با وزن حدود ۱۰۰ هزار تن باشد که از نظر ابعاد با ناوهای کلاس Nimitz و Ford آمریکا برابری می‌کند. با در اختیار داشتن چهار ناو هواپیمابر عملیاتی، چین از یک نیروی دریایی عمدتاً دفاعی به ناوگانی با توان نمایش قدرت و انجام عملیات تهاجمی در آب‌های دوردست تبدیل خواهد شد. ➖➖➖ 🇷🇺🇮🇷 @rusname

✈️داستان حمله هوایی ۴ دهه پیش ایران به نیروهای شوروی در دومین سال آغاز جنگ تحمیلی هشت ساله، یک جنگنده اف-۴ فانتوم ایرانی عملیاتی تلافی جویانه علیه شوروی انجام داد که شاید این حمله را بتوان نخستین و آخرین حمله هوایی ارتش ایران به نیروهای اتحاد جماهیر شوروی سابق، دانست. این تصویر که بنا بر مدعای حساب ایکس (توییتری)" ME Energy Markets" به تازگی از آرشیوهای روسیه بیرون آمده است، نشان می دهد یک جنگنده اف-۴ فانتوم ایرانی بالای سر یک پایگاه بالگردی شوروی مشغول بمباران آن منطقه است. بنا بر این گزارش، در آن سال (۱۹۸۲) و در پی تنش های میان ایران و شوروی بر سر عملکرد و جنگ روس ها در افغانستان، ۲ شهروند ایران توسط نیروهای ارتش شوروی به شهادت می رسند. در پاسخ نیروی هوایی ایران پایگاه بالگردی ارتش سرخ را با یک جنگنده اف-۴ "فانتوم" بمباران می کند که تعداد دو بالگرد میل ۸ روسی در جریان این بمباران بر روی زمین منهدم می شوند. بعد از گذشت بیش از ۴ دهه از این حمله، عکسی از این حمله از آرشیو روس ها بیرون آمده و جنگنده اف-۴ ایرانی را در حال رها کردن یک فروند راکت روی بالگردهای میل ۸ روسی نشان می دهد. #ایران #شوروی ➖➖➖ 🇷🇺🇮🇷 @rusname

📸عکسی قدیمی «محل اقامت روس‌ها در بندر انزلی» در دوران قاجار این اقامتگاه در ابتدای جاده انزلی به سمت تهران قرار داشته است. ➖➖➖ 🇷🇺🇮🇷 @rusname

🛩سوخو 47 برکوت؛ جنگنده ای با بال های رو به جلو که هرگز وارد تولید انبوه نشد. سوخو 47 برکوت یکی از متفاوت ترین جنگنده های روسیه و جهان به حساب می آید. این هواپیما با بال های رو به جلو ساخته شد تا فناوری های آینده را آزمایش کند و هرچند تنها یک نمونه پروازی از آن ساخته شد، اما نقش مهمی در توسعه نسل جدید جنگنده های روسی داشت. سوخو 47 برکوت (Su-47 Berkut) که نام آن در زبان روسی به معنی «عقاب طلایی» است، یکی از جاه طلبانه ترین پروژه های شرکت سوخو به شمار می رود. مهم ترین ویژگی این هواپیما، بال های رو به جلو بود؛ طراحی غیرمعمولی که با هدف افزایش چالاکی، کنترل پذیری و بهبود عملکرد در مانورهای شدید توسعه یافت. ایده استفاده از بال های رو به جلو از دهه 1970 در اتحاد جماهیر شوروی مورد بررسی قرار گرفت. آزمایش ها نشان می داد این نوع طراحی می تواند تاخیر در واماندگی، کنترل بهتر در زاویه های حمله بالا و مانورپذیری بیشتر را به همراه داشته باشد. با این حال، چنین بال هایی هنگام پرواز تحت فشارهای شدید دچار پیچش می شوند و ساخت آن ها بدون استفاده گسترده از مواد کامپوزیتی بسیار دشوار است. با پیشرفت فناوری کامپوزیت، شرکت سوخو توانست این ایده را عملی کند. تنها یک نمونه پروازی از برکوت ساخته شد که نخستین پرواز خود را در 25 سپتامبر 1997 انجام داد. این هواپیما هرگز برای ورود به خدمت عملیاتی یا تولید انبوه طراحی نشده بود و از همان ابتدا به عنوان یک «نمونه اثبات فناوری» توسعه یافت تا فناوری های جدید پیش از استفاده در جنگنده های آینده آزمایش شوند. برکوت بستری برای آزمایش فناوری هایی مانند استفاده گسترده از مواد کامپوزیتی، سامانه کنترل پرواز دیجیتال با سیم (Fly-by-Wire)، طراحی پیشرفته آیرودینامیکی و برخی راهکارهای کاهش سطح مقطع راداری بود. بسیاری از داده های به دست آمده از این پروژه بعدها در توسعه جنگنده های پیشرفته روسیه، از جمله Su-57، مورد استفاده قرار گرفت. برخلاف تصور رایج، پایان پروژه برکوت به معنای شکست آن نبود. این هواپیما ماموریت خود را به عنوان یک آزمایشگاه پرنده انجام داد و فناوری های آزمایش شده روی آن به مهندسان روسی کمک کرد تا تجربه ارزشمندی برای طراحی نسل جدید جنگنده ها به دست آورند. امروزه سوخو 47 برکوت همچنان یکی از متفاوت ترین هواپیماهای نظامی جهان به شمار می رود؛ جنگنده ای با ظاهری غیرمعمول که تنها یک نمونه از آن ساخته شد، اما تاثیر آن بر پیشرفت فناوری هوانوردی نظامی روسیه فراتر از تعداد تولیدش بود. ➖➖➖ 🇷🇺🇮🇷 @rusname