✍منطقه قره باغ و سیاست نادر شاه در این منطقه
زمانی که نادرقلی افشار قدرت گرفت و به نادرشاه تبدیل شد بهزودی با قدرت شمشیرش، اشغالگران روس و عثمانی را اخراج کرده و کل آذربایجان (از جمله قرهباغ) دوباره به ایران بازگشتند.
نادر با جنگهای ۱۰ ساله (۱۷۴۶- ۱۷۳۶) قدرت سیاسی خود را تثبیت کرد و در مارس ۱۷۳۶، کنگرهای در دشت مغان برگزار و نادرشاه شد.
در این کنگره، قبیله زیاد اوغلو، که بیگلربیگی گنجه (قرهباغ) را اداره میکردند و همچنین قبایل اوتوزیکی، کبیرلی و جوانشیر با انتخاب نادرشاه مخالف بودند در نتیجه، به نوشته میرزا آدی گوزال بیگ، وقتی نادر از مخالفت آنها آگاه شد هر چند آنها را مجازات سختی نکرد، اما این قبایل را به سرخس در منطقه خراسان کوچ داد، سپس، تغییراتی در ساختار اداری ایالت بیگلربیگی گنجه (قرهباغ) ایجاد کرد و پنج ملیک ارامنه قرهباغ را از زیر فرمان بیگلربیگی گنجه (قرهباغ) آزاد کرده و آنها مستقیما به شاه ایران مرتبط شدند. نادر با اینکار، دو هدف را دنبال کرد: از یک طرف، او از ملیکهای مسیحی قرهباغ که در جنگهای خود علیه امپراتوری عثمانی به او کمک کردند سپاسگزاری کرده و از طرف دیگر، طایفه زیاداوغلو را که حاکمیت او را رد کرده بودند مجازات میکرد.
نادر، سیستم اداری- سرزمینی آذربایجان را تغییر داده و بر طبق نوشته، اف.م.علیف با فرمان او، سرزمینهای شیروان، گنجه (قرهباغ)، تبریز...که قبلا نسبتا مستقل و مستقیما تابع شاه صفوی بودند، همه را در یک واحد اداری بزرگ به نام آذربایجان متحد ساخت و برادرش ابراهیمخان را بهعنوان رئیس کل آنها برگزید. چون نادر همیشه در جنگ بود بنابراین، مجبور به حفظ یک ارتش دائمی و قوی بود و به منابع مالی عظیم نیاز داشت. او برای تامین این نیاز، به سیاست گسترش اراضی دولتی از طریق مصادره اراضی فئودالهای بزرگ و قبایل نیمه عشایری دست زد که قدرت نادرشاه را به رسمیت نمیشناختند.
طبق منابع روسی، نادرشاه افشار، دهها هزار خانواده را که در ایران و قفقاز جنوبی زندگی میکردند به سرزمینهای شرقی امپراتوری تبعید کرده و اراضی این خانوادهها را به نفع خود مصادره کرد. قبایل جوانشیر، اوتوزیکی، کبیرلی، نیز که زمینهایشان به نفع دولت مصادره شده بود، در میان این تبعیدیها بودند که به سرخس در خراسان انتقال داده شدند.
#تاریخ
#ایران
#روسیه
➖➖➖
🇷🇺🇮🇷
@rusname
6.5M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎥 خبرنگار روس حاضر در مراسم اربعین: چیزی بیشتر بهچشم میخورد زندهشدن فرهنگ خونخواهی شیعه و پرچمهای قرمز انتقام است که مردم میگویند برای فرزند حسین(ع) و مرجع عالیقدرشان بهدست گرفتهاند.
➖➖➖
🇷🇺🇮🇷
@rusname
روستای ملک بابو آخرین روستای اطراف بردسکن در حاشیه کویر است که بیشتر اهالی در کار دامداری و شترچرانی بودند.
انقلاب اسلامی پیروز شد. یکی دو سال بعد، بچه های جهاد سازندگی برای آن روستا، برای اولین بار حمام ساختند!
مصطفی که یکی از جوانان ساده دل روستا بود، سراغ بچه های جهاد آمد و پرسید: یک سوالی دارم. الان توی کشور ایران چه خبره؟
گفتند: یعنی چی؟
گفت: من چند شبه خواب عجیبی می بینم، حضرت زهرا سلام الله به من می گویند بیا فرزندم را یاری کن.
من فکر می کنم مثل روز عاشورا باید بجنگم و فرزند حضرت را یاری کنم.
بچه های جهاد گفتند: مگه خبر نداری تو کشور چه خبره؟
گفت: ما توی روستا نه آب داریم و نه برق و خبری از جایی نداریم. فقط خبر داریم که دو ساله شاه از ایران رفته و انقلاب شده، من هم تا سوم دبستان درس خواندم و صبح ها گله شتر را می برم صحرا و غروب بر می گردم.
از وقتی هم که بزرگ شدم نماز اول وقت می خوانم و سعی می کنم گناه نکنم. حالا به من میگید چه خبر شده و تعبیر خواب من چیه؟
بچه های جهاد به همدیگر نگاه کردند و جلو آمدند وگفتند: الان سه ماهه که صدام به ایران حمله کرده و جنگ شروع شده، یعنی تو خبر نداری؟
گفت: جنگ؟! نه والا، حالا باید چجوری برم جنگ؟
وقتی آدرس محل سپاه در شهر را گرفت، گله شتر را برگرداند و برای پدر ماجرا را گفت و آماده حرکت شد.
پدر گفت: من جز تو کسی رو ندارم. از فردا کی این گله رو ببره صحرا؟
مصطفی گفت: بابا، خود حضرت زهرا سلام الله به من گفته بیا، شما می تونی فردای قیامت جواب دختر پیغمبر رو بدی؟
این حکایت زیبا ادامه دارد...
➖➖➖
🇷🇺🇮🇷
@rusname
وقتی حرف از حضرت زهرا سلام الله شد، پدر ساکت شد و دیگر حرفی نزد.
مصطفی وسایلش را برداشت و راهی محل سپاه و سپس عازم پادگان آموزشی شد.
او سپس به نیروهای رزمنده پیوست و تقریبا دو سال به صورت بسیجی در تمامی عملیات های جبهه حضور داشت. او ساده وپاک دل بود، حضور در میان رزمندگان او را بااخلاص تر نموده بود. همه از ایمان این روستازاده صحبت می کردند.
فروردین ۱۳۶۲ برای آخرین بار با خانواده خداحافظی کرد و راهی منطقه فکه شمالی شد. عملیات والفجر۱ آخرین حضور او در دنیای خاکی بود. اصابت ترکش او را به جمع خوبان ملحق کرد.
پیکرش تشییع شد و به عنوان تنها شهید روستا، در همان روستا و در نزدیک جاده به خاک سپرده شد.
چند سال بعد، بی آبی باعث شد که اکثر اهالی به دیگر روستاها مهاجرت کردند. پدر و مادر و خانواده او نیز به روستایی در ده کیلومتری رفتند و گرد غربت بر کل روستا نشست. منطقه کویری بود و بادهای شدید می وزید.
هربار که به مزار مصطفی می رفتند، یک وجب خاک روی سنگ مزارش بود. همه میگفتند: مصطفی دیگر از یادها رفته، حیف شد و...
اما خدا چیز دیگری می خواست! او را آسمانی ها بهتر از ما می شناختند. نباید در دنیا هم گمنام بماند...
➖➖➖
🇷🇺🇮🇷
@rusname
مزار شهید مصطفی افتاده
سالها گذشت و تنها زائران مزار شهید، پدر و مادر پیر او بودند که هرچند وقت یکبار توفیق می یافتند، ده کیلومتر را بروند و مزار پسر را زیارت کنند. تا اینکه...
خبری در روستاهای مجاور پیچید، اینکه برخی شبها نوری از روستای بدون سکنه ملک بابو به سوی آسمان می رود!
برخی دیگر گفتند، ما در حال عبور از جاده کنار روستا که بودیم متوجه این نور شدیم.
تا اینکه اهالی یکبار متوجه شدند، خانواده ای ناآشنا، از یک روستای دیگر به سر مزار او می آیند!
سراغ آنها رفتند. میگفتند مریض بدحالی داشتیم. توسل و دعا و... یک نفر خواب می بیند که حواله می دهند به شهید افتاده!
پرس و جو می کنند تا به مزار او می رسند.
مدتی بعد شخص دیگری از مسیری دورتر آمده بود. او نیز مطلبی همین گونه می گفت.
چیزی نگذشت که با شفا یافتن یک مریض دیگر و حل مشکل یک جوان و... مزار شهید افتاده، باب حاجات مردم منطقه شد.
روز به روز بر زائران این جوان خالص بیشتر می شد. مردم در مناسبت ها در آنجا جمع می شدند.
خلاصه، الان چند سال است که روزهای عاشورا و اربعین، مردم از روستاهای مجاور از چند جهت، پیاده روی به سوی مزار مصطفی را شروع می کنند و مراسم عزاداری را در جوار او برگزار می کنند.
مصطفی مصداق کلام امام عزیز ما شد که فرمودند: ...و این تربت شهدا تا ابد دارالشفا خواهد بود.
مزار شهید توسط اهالی به صورتی که می بینید آماده شد و در بیشتر روزها و مناسبت ها، مردم با پخت آش و دیگر غذاها از زائران مصطفی پذیرایی می کنند.
➖➖➖
🇷🇺🇮🇷
@rusname