بعضی چیزا تو زندگیم داره از دامنه کنترلم خارج و نابود میشه ولی هیچ تلاشی برای متوقف کردن و برگردوندن اوضاع به شرایط عادی نمیکنم.
کاش بعضی از اتفاقایی که برای آدم میوفتاد،یه کابوس بد بود که تو میدونستی قراره از خواب بلند شی و هیچ چیزی واقعیت نداره.
از خودم متنفرم اینکه دلمو برای بی لیاقت ترین آدما سوزوندم و بهشون اهمیت دادم..
یه اعترافیو میخوام بکنم اونم اینه که من بعضی از واکنشامو تو چت نه با نوشتن و نه با گیف و استیکر میتونم نشون بدم بیشتر لفظی و زبان بدنه،خواستم بگم تا حالا ممکنه هزار بار با دیدن پیاماتون بهتون فوش داده باشم و شما متوجه نشده باشین
خلاصه حلال کنید رفتار کاملاً ناخودآگاهیه.
حس میکنم اگر پسر بودم خیلی کارای هیجان انگیز تری وجود داشت که میتونستم انجام بدم.
آقای امام حسین
میشه این استرسی که به جونم افتاده رو از بین ببری؟نمیخوام و نمیتونم فکر کنم که امسال اربعین نبینمت..