تاکسی پشت چراغ قرمز ایستاده است که نگاهم تابلوی روبه‌رو را دنبال می‌کند روی تابلو نوشته شده: فقط انسان‌های ضعیف به اندازه‌ی امکاناتشان کار می‌کنند ... الان است که تاکسی راه بیفتد تلاش می‌کنم ببینم این جمله از چه کسی است زیرش نوشته شده پدر صنایع موشکی ایران، شهید حسن تهرانی مقدم برایم سوال پیش می‌آید آیا من فقط به اندازه‌ی امکاناتم کار می‌کنم؟ من می‌خواهم آدمی قوی باشم؟ اصلا من چقدر در حوزه‌ی تخصصم کار می‌کنم؟ اسمش را می‌توانم کار بگذارم؟ و ... یا حتی برگردم عقب‌تر، من در اندازه‌ی امکاناتم حتی کار می‌کنم چه برسد که بخواهم بیشتر از امکاناتم کار کنم؟ این سوالات ذهنم را درگیر کرده. برایم جالب می‌شود که چرا باید الان این جمله را روی تابلوی خیابان دیده باشم که با یک جستجوی ساده متوجه می‌شوم در ۲۱ آبان سال ۱۳۹۰ حسن تهرانی مقدم به شهادت رسیده است ... همان کسی که گفت : روی قبرم بنویسید اینجا مدفن کسی‌ست که می‌خواست اسرائیل را نابود کند @MFT_reyhanatonnabi 🖤