🔰 احوال خوش قلبی - جلسه دوم ▪️جلسه عزای سیدالشهداء علیه‌السلام با سخنرانی آیت‌الله استاد در صفحه مؤسسه آموزشی پژوهشی نفحات در اینستاگرام برگزار شد که اهم مطالب بیان شده به قرار ذیل است؛ - یک دهه عزاداری، ویژگی عزای اباعبدالله الحسین است و این معنا در روایات منعکس شده است. به خلاف عزاداری برای سائر ائمه اطهار علیهم‌السلام که به یکی دو شب منحصر شده است. - امام کاظم علیه‌السلام از اول محرم غم سیدالشهداء او را در بر می‌گرفت و تا عاشورا دم به دم حزنش بیشتر می‌شد. این یک دستور سلوکی است که از روز اول انسان به سیدالشهداء توجه کند و در روز عاشورا به جایی برسد که از حزن حسین بن علی علیه‌السلام گُر بگیرد. این کار سبب ایجاد محبت ویژه نسبت به امام حسین علیه‌السلام می‌شود. - در روایت است که وقتی اول محرم می‌شود پیراهن خونین حسین علیه‌السلام را از عرش آویزان می‌کنند. سر این که انسان از اول محرم غمگین می‌شود، همین است. غم و حزن حسین بن علی علیه‌السلام از عرش به دل شیعیان و مؤمنین سرازیر می‌شود. - دومین مساله سلوکی که باید از مساله محرم درک کرد، حال و حس حضور در محضر اباعبدالله‌الحسین علیه‌السلام است؛ نه به شکل غیابی بلکه یعنی من می‌بینم و در محضر اویم و نسبت به او اظهار محبت می‌کنم. احساس حضور ولو به نحو شهود نباشد، با یک سلام به حسین علیه‌السلام هم اتفاق می‌افتد و این حال و حس مشکل‌ساز است. این حال و حس حضور مغتنم است. - در روایات، حال و حس حضور با تکنیک‌ها، ظرافت‌ها و نکته‌هایی بیان شده است. یک حدیثی است از سدید صیرفی که امام صادق علیه‌السلام از او سوال کردند آیا هر روز حسین بن علی را زیارت می‌کنی؟ این یعنی انسان باید هر روز حسین بن علی علیه‌السلام را زیارت کند و الا جفا می‌کند به حسین بن علی علیه‌السلام. باز فرمودند آیا هر جمعه زیارت می کنی و بعد فرمودند آیا هر سال زیارت می کنی؟ و بعد فرمودند چقدر جفا می‌کنید به حسین بن علی علیه‌السلام که او را هر روز و هر هفته و هر سال زیارت نمی‌کنید! حضرت سپس دستوری می‌دهند که لازم نیست حتما بروید کربلا بلکه تکنیک سلوکی ارائه می‌دهند به این که برو بالای خانه‌ات و به راست و چپ نگاه کن و بعد سرت را به سمت آسمان کن و سپس رو به کربلا بایست و بگو: السلام علیک یااباعبدالله، السلام علیک و رحمه الله و برکاته. چرا برویم بالای پشت بام؟ چون احساس خلوت کنیم. چرا به راست و چپ و آسمان نگاه کنیم؟ چون احساس کنیم از همه چیز می‌بُریم. این عمل خودش حضوربخش است. روکردن به قبر حسین را با مقدمه همراه کرد تا حال و حس حضور را ایجاد کند. دقیقاً مثل نماز که قبل از تکبیر مقدماتی را می‌آورد. - به مرور شخص نوری که از حسین بن علی به سمت او می‌تابد را می‌بیند و می‌فهمند که تشعشع نور وجودی حسین بن علی به سمت او می‌تابد و کم کم کمالات اباعبدالله علیه‌السلام را در خودش به دست می‌آورند. - حال و حس حضور در محضر حسین بن علی علیه‌السلام را باید با همین گُر گرفتن و حضور در مجالس عزا در خود ایجاد کرد. -از امام رضا علیه‌السلام روایت شده است که اگر کسی حسین بن علی را در کربلا زیارت کند مثل کسی است که خدا را در عرشش زیارت کند. هر زائری به اینجا نمی‌رسد. زائری به اینجا می‌رسد که حس و حال حضور پیدا کند.