ذکر جلی در این روایات منحصر در اذکار لفظی نیست... 🔸 بلکه مقصود معنای عامی است که شامل افعالی؛ مانند نماز جماعت و برگزاری مراسمات مذهبی در محافل عمومی و هر رفتار آشکاری که انسان‌ها را به یاد خدا بیاندازد  نیز خواهد شد. 🌷قرآن مجید اهمیت زیادی به ذکر داده است. در یک جا می فرماید: ذکر خدا مایه آرامش دل هاست: 🔹«الَّذینَ آمَنُوا وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِکْرِ اللَّهِ أَلا بِذِکْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوب»(1)؛ ✅ رسول خدا(صل الله علیه و اله) می فرماید: 🌹«بِذِکْرِ اللَّهِ تَحْیَا الْقُلُوبُ وَبِنِسْیَانِهِ مَوْتُهَا»(6)؛ (با یاد خدا دل و جان زنده می شود و با فراموشی آن مرگ آن فرا می رسد). ✅امیرمؤمنان(علیه السلام) می فرماید: 🌷«ذِکْرُ اللَّهِ رَأْسُ مَالِ کُلِّ مُؤْمِنٍ وَرِبْحُهُ السَّلاَمَةُ مِنَ الشَّیْطَانِ»(9)؛ (ذکر خداوند سرمایه هر فرد با ایمان و سود آن، سالم ماندن از وسوسه های شیطان است». ✅ذکر پیامبران: 🔻خداوند در قرآن برای پیامبران اذکار خاصی معرفی فرموده: 🥀ذکر حضرت موسی(ع) : «رَبِّ اشْرَحْ لی صَدْری وَ یَسِّرْ لی أَمْری»[1] گفت پروردگارا سينه‏ ام را گشاده گردان و كارم را براى من آسان ساز 🌷ذکر حضرت ایوب(ع) که سبب نجات او شد: «[ربّ] أَنِّی مَسَّنِی الضُّرُّ وَأَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمینَ»[2] و ايّوب را به ياد آور هنگامى‌كه پروردگارش را خواند عرضه داشت: «ناراحتى و مشكلات شديد به من روى آورده و تو مهربان‌ترينِ مهربانانى». 🌹ذکر حضرت یونس که باعث نجات تو از شکم ماهی شد؛ّ «لااِلهَ اِلاَّ أَنْتَ سُبْحانَکَ اِنِّی کُنْتُ مِنَ الظَّالِمِینَ»[3] ✅ در احادیث آمده وقتی خواستند حضرت ابراهیم(ع) را در آتش اندازند ذکر ش این چنین بود : «الهی علمک بحالی حسبی عن مقالی»[4]