انسان موجودِ عجیبی ست. موجودِ عجیب ، نیاز های عجیب دارد چه بسا گاها بعد از زمانی که خیال میکند دیگر نمیتواند از مرداب های هستی خود را بیرون بکشد …یا وقتی به یقین میرسد در راه رسیدن به قله های آرزو ،فشار حاصل از شکست های پیاپی او را خواهد شکست .دقیقا آن زمان است که ریسمانی نیاز دارد تا به دنیا بگوید:« من هنوز از دور زندگی خارج نشده ام . » _ و چه ریسمانی بهتر از صدای روح نوازِ طنین حق _