✨﷽✨
📜برگی از کتاب منازل الآخره شیخ عباس قمی
🏷عَقَبه اوّل: سَکَراتِ مَوْت و شدّتِ جان کندن است .
« وَ جاءَتْ سَکْرَةُ الْمَوْتِ بِالْحَقِّ ذلِکَ ما کُنْتَ مِنهُ تَحیدُ » [۱]
و این عقبه ای است بسیار دشوار زیرا که شدائد و سختیها از هر طرف به مُحْتَضَر رو میکند؛ از طرفی شدّت مرض و درد و بسته شدن زبان و رفتن قُوا از اندام، از طرف دیگر گریستن اهل و عِیال و وداع آنها با او، و غم یتیمی و بی کس شدن بچههای خود، از طرف دیگر غم جدا شدن از مال و منزل و املاک و اندوختهها و چیزهای نفیس خود که عمر عزیز خود را صرف آنها کرده و به وسیلههای زیاد آنها را تحصیل نموده، بلکه بسا شده که بسیاری از آنها مال مردم بوده و به ظلم و غصب، آنها را مالک شده و آنکه چقدر حقوق بر اموال او تعلّق گرفته و نداده، حالا ملتفت خرابیهای کار خود شده که کار گذشته و راه اصلاح آنها بسته شده؛
"فَکانَ کَما قالَ اَمیرُ المُؤمنین علیه السلام «یَتَذَکَّرُ اَموالاً جَمَعَها اَغْمَضَ فی مَطالِبِها وَ اَخَذَها مِنْ مُصَرَّحاتِها وَ مُشْتَبِهاتِها قَد لَزِمَتْهُ تَبِعاتُ جَمْعِها وَ اَشْرَفَ عَلی فِراقِها تَبْقی لِمَنْ وَرائَهُ یَنْعَمُونَ فیها [۲] وَ یَتَمَتَّعُونَ بِها فَیَکُونُ المَهْنَأُ [۳] لِغَیْرِهِ وَ اِلْعِبْ ءُ عَلی ظَهْرِه. [۴]
و از طرفی هَوْلِ ورود به نَشْأِه ای که غیر از این نَشْأه است و چشمش میبیند چیزهایی را که پیش از این نمی دید؛
«... فَکَشَفْنا عَنْکَ غِطائَکَ فَبَصَرُکَ الْیَوْمَ حَدید» [۵] .
---------- منابع---------
[۱]: ۶۲. سوره ق، آیه ۱۹. [یعنی: و حقیقتاً که بی هوشی مرگ، آمد! این همانست که از آن روی گردان بوده ای. ]
[۲]: ۶۳. در چاپ اول: یُنْعَمُونَ بِها، چاپ شده، ولی در غالب نسخههای نهج البلاغه همان است که در متن آوردیم، مانند لفظ: ألْمَهْنَأ، که در چاپ اول، ألْمُهَنَّا آمده است.
[۳]: ۶۴. پیشین.
[۴]: ۶۵. پس همانند گفته حضرت علی علیه السلام خواهد بود که فرمود: «به یاد میآورد اموالی را که آنها را جمع کرده و در راه پیدا کردن آنها - از حلال و حرام - چشم پوشیده، و از جاهایی که [حلال و حرامش واضح و یا مُشْتَبَه بود به دست آورد، تَبِعات و پی آمدهای جمع کردن مالها همراه و ملازم اوست و مُشْرِفِ بر جدایی و فراق از آنها گشته است. اموال برای بعدیها میماند و از آنها بهره و لذت، میگیرند؛ گوارایی و لذّت مال غیر است و وبال و سنگینی بر پشت او مانده است». نهج البلاغه فیض الاسلام، ص ۳۳۱، ادامه خطبه ۱۰۸.
[۵]: ۶۶. سوره ق، آیه ۲۲. «... ما پرده را از تو برداشتیم و امروز چشم تو تیز {بین} است».
✔️کانال دکتر رفیعی