کَانَ لِلْاَوَّابینَ غَفُوراً به خاطر این گفتم...

اَوَّاب» از مادّه‌ «اَوْب» [۳] (بر وزن قوم) بازگشت توام با اراده را می‌گویند

مثلا رجوع هم معنی بازگشت میده ولی نه لزوما برگشتنی که با خواست و اراده باشه

توبه هم بازگشت توام با اراده به سوی خداست

اواب صیغه ی مبالغه ست

ینی کسی که تا خطا ازش سر میزنه به خدا برمیگرده

لای یه دفتر گم شده اینو پیدا کردم:) کلماتی بفرست که خلاصم کند از دلتنگی که منور بزند در روحم مین خنثی شده را هیچ امیدی به عوض کردن این منظره نیست کلماتی بفرست که به اندازه ی خمپاره تکانم بدهد که به موج تو دچارم بکند که شهیدت بشوم

🌹سرباز ایران و پاسدار اسلام؛ فرزند دلیر تنگستان ✍️ پیام حضرت آیت‌الله سیّدمجتبیٰ حسینی خامنه‌ای رهبر معظّم انقلاب اسلامی در پی شهادت دریابان علیرضا تنگسیری 📝 بسم الله الرّحمن الرّحیم 🌷 ولاتَحسبَنَّ الّذینَ قُتِلوا فی سبیلِ‌اللهِ اَمواتاً بَل اَحیاءٌ عِندَ رَبِّهِم یُرزَقون 🔻 فرمانده غیور و شجاع نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، دریابان علیرضا تنگسیری پس از سالها مجاهدت به مقام شهادت مزیّن شد. شهادت آن فرزند دلیر تنگستان، سرباز ایران و پاسدار اسلام در حماسه‌ جنگ تحمیلی سوم، برای مردم دلاورخیز بوشهر، جوانان منطقه‌ جنوب، نیروهای مسلح جمهوری اسلامی و ملت ایران که همواره حافظ استقلال و مرزهای آبی ایران خصوصاً خلیج فارس می‌باشند، سند افتخاری عظیم محسوب می‌شود تا مسیر اقتدار و مقاومت دریایی ایران را قوی‌تر و مستحکم‌تر از گذشته طی نمایند، ان‌شاءالله. ▪️ این‌جانب شهادت آن فرمانده سلحشور را به خانواده‌ ارجمند، همرزمان و فرماندهان نیروی دریایی و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی تبریک و تسلیت عرض می‌نمایم، و از درگاه خداوند متعال برای آن شهید، علوّ درجات را مسئلت می‌کنم. ✍🏼 سیّدمجتبیٰ حسینی خامنه‌ای ۱۰ / فروردین / ۱۴۰۵ 📲 @rahbar_enghelab_ir

بخونید :) این امضای ولی پای کارنامه ی یه مشاهده! چی میشه که یه آدم رفتنش میشه سند افتخار عظیم ؟ سالها مجاهدت آخ خدا🚶‍♂

خوشا:)

ای شهر دوست‌داشتنی! تهران! بادا که روزهای فراوانی سرگرم با قدم‌زدنت باشم از قهوه‌خانه‌های دل‌‌انگیزت تا کافه‌های آینه‌آویزت با چای و قهوه هم‌سخنت باشم ای شهر دوست‌داشتنی! تهران! از روی پُل چه حس خوشی دارد شب‌های بی‌غروبِ تو را دیدن بعد از چقدر دوری و دلتنگی در باجه‌ی بلیط‌‌فروشی‌ها پایانه‌ی جنوبِ تو را دیدن ای شهر دوست‌داشتنی! تهران! جنگنده‌های لاشخور این شب‌ها از بوی دود و شعله پُرَت کردند پهپادهای خائن و آلوده وقتی که خواب بودی و آسوده همراه کودکان تِرُورَت کردند من ایستاده پشت پدافندت با ‌تکه‌سنگ‌‌های دماوندت تصمیم داشتم سپرت باشم فریاد انفجار که می‌آمد با پاره‌های پیرهنم شاید مرهم به زخم بال و پرت باشم ای شهر دوست‌داشتنی! تهران! بادا که بوسه‌های فراوانی در کوچه‌هات ردّ و بدل گردد بادا که خانه‌های تو از شادی تجریش و راه‌آهن و آزادی ابیات باشکوه غزل گردد محکم بمان که حضرت فردوسی فصلی به شاهنامه بیفزاید در وصف پهلوانیِ شیرانت ای شهر دوست‌داشتنی! تهران! ای مهد مهربان جوانمردان! محکم بمان به حرمت ایرانت #سعید_مبشر ۶ تیر ۴۰۴ @saeid_mobasher_71

به تو از منی که در اینجا اسیرم! که درمانده ی جاده ای بد مسیرم منی که به سوی فنا رفته عمرم! که می رانم و مرگ را ناگزیرم من تشنه کامی که نزدیک دریا نمی نوشم و باز غرق کویرم به تو...شاکلیدِ قفس های محکم به تو ای گره وا کنِ من که گیرم سلام آیت الله عظمیٰ ، شهادت! بفرما به ایوانِ قلب حقیرم جوابم نکن...وقت دوری ندارم جوابم بده قبل از اینکه بمیرم