پا تند می‌کند که نفهمد چطور شد وقتی خیال میگذرد از نبودنت!

به خانه ی تو میآیم ولی کمی دور است... کمی مسیرعبورم خطیر و ناجور است

هنوز دور و برم از شغال خالی نیست هنوز آرزویم از محال خالی نیست

هنوز راه دراز است و عمر من کوتاه... هنوز همسفری نیست با منِ گمراه!

هنوز در رگ من نیست غیر خون انگار هنوز پر نشده عقلم از جنون انگار..

هنوز بال و پرم زخم خوش خطی دارد.. هنوز بر سر زندان من نوشته: ابد

هنوز وسوسه بر انحطاط خوش بین است... و ظرف خالی دنیا هنوز سنگین است

پارسال، امروز

سنگین شده ست خواب زمستانی ام چقدر آبی بریز روی سرم بپّران مرا...

از این قفس ببر به دل آسمان مرا!

. انار تحفه‌ی دوران خون‌جگر شدن است و سیب خاطره‌ی تلخی از بشر شدن است ردیف ممتد دیوار، آسمان را بست هنوز پنجره در فکر بال‌و‌پر شدن است نپرس کشته‌ی دستان نازنینت کیست عذابِ «قاتل سهراب»، باخبرشدن است اگر تو مادر فرزند من نخواهی بود کدام مژده مرا بدتر از «پدرشدن» است؟ شعاع زخم دلم ریشه می‌زند به درون شبیه چاه که کارش عمیق‌تر شدن است تو دختری کن و آتش بزن جهان مرا که با تو سوختن انگیزه‌ی پسر شدن است #سعید_مبشر @saeid_mobasher_71 .

بعضی وقتا یه آدمی یه پیشنهادی به تو میده فوق العاده مسخره اما همون راه چاره ی توه! حتی بعضا ممکنه ببینی تنها چاره ت بوده