دوست ندارم اینجا جولانگاه پیامای شخصی م باشه ولی واقعا امیدبستم به دعای شما که گره این روزای منو باز کنه

روز هارو که می‌شمارم باورم نمیشه چیشده چی شده که من از همه ی اونچه که بودم فاصله دارم خداروشکر که دیرتر نشد... شاید من هنوز اونقدری که باید نفهمیدم که خدا پایان امتحانو اعلام نمیکنه شاید هنوز میتونم چیزای بیشتری رو بنویسم تو برگه م

دعا نکنید سایه ی رنج از زندگی م کم شه... آدمی زاد با درد زنده ست و کاش بتونم قدمو ازین درد بلند تر کنم

دعا کنید سربلند این روزا رو بگذرونم و خدا به من ببخشه قصورمو

و اون چیزی که ویران شده بهتر از قبل بنا شه

ببخشید... شب بخیر

یادت باشد، یک مبارز حقیقی امکان خستگی دارد اما حق آزادباش نه.