امام على عليه السلام ـ در توصيف مؤمن ـ فرمود : خنده روى است و گشاده رو، نه ترشروى و تجسّس كننده.
امام على عليه السلام
آن كه جامه شيفتگى به دنيا را بر تن كند، دلش پر از غمهايى شود كه بر ميانه دلش برقصند، همچون رقصيدن كف و خاشاك سيلاب، هنگام گذر از پيچ و خم درّه ها . خواهشى [دنيوى ]اندوهگينش مى كند و خواهشى ديگر سرگرمش مى سازد و چنين است تا سر انجام راه نَفَسش مى گيرد [و مى ميرد].
( تحف العقول : ۲۲۱)
هدایت شده از نسل زد(:🇮🇷
سخت آزمایش مىشوید
چون دانهاى که در غربال ریزند
یا غذایى که در دیگ گذارند!
به هم خواهید ریخت
زیر و رو خواهید شد
تا آن که پایین به بالا و بالا به پایین رود ..
خطبه ۱۶ نهجالبلاغه
68M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
کاش میتوانستم این حرف ها را
به گوش تمام مردم جهان برسانم!
برای هرآنکه با من هم آرمان است
اما دیگر توانی برای ادامه دادن
ندارد! برای او ….
#حتیبیشتر
الكافى ـ به نقل از جابر جعفى :
تَقَبَّضْتُ بَينَ يَدَي أبي جعفرٍ عليه السلام ، فقُلتُ : جُعِلتُ فِداكَ ، رُبَّما حَزِنتُ مِن غَيرِ مُصيبَةٍ تُصيبُني أو أمْرٍ يَنزِلُ بِي ، حتّى يَعْرِفَ ذلكَ أهلي في وَجْهي و صَديقي ، فقالَ : نَعَم يا جابرُ ، إنّ اللّه َ عزّ و جلّ خَلقَ المؤمنينَ مِن طِينةِ الجِنانِ و أجْرى فيهِم مِن ريحِ رُوحِهِ ، فلذلكَ المؤمنُ أخو المؤمنِ لأبيهِ و اُمّهِ ، فإذا أصابَ رُوحا مِن تلكَ الأرواحِ في بَلَدٍ من البُلْدانِ حُزنٌ ، حَزِنتْ هذهِ لأنَّها مِنها .
در حضور امام باقر عليه السلام دلم گرفت . عرض كردم : فدايت شوم ، گاهى اوقات بدون آن كه مصيبتى يا گرفتاريى به من رسد، اندوهگين مى شوم، چندان كه همسرم و دوستم آن را در چهره ام مى خوانند. فرمود : همين طور است، جابر ! خداوند عزّ و جلّ مؤمنان را از طينت بهشتى آفريد و از نسيم روح خويش در آنها روان ساخت، از اين روست كه مؤمن برادر تنى مؤمن است . پس هرگاه به يكى از آن ارواح در شهرى اندوهى رسد، آن روح ديگر اندوهگين شود؛ زيرا از جنس اوست.
( الكافي : ۲/۱۶۶/۲ )
اعتکاف اول ...
حس خوبش
اون زمزمه آرومی که وقت افطار از بلندگو مثل نسیم به گوشمون میخورد :
صدای حاج مهدی رسولی
و حسی که همون موقع میترسیدم که دیگه تکرار نشه:)))