یاد این روایت افتادم👇🏻

چهره اش داد می زد اهل آسیای شرقی است شوق زیارت رسول الله در نگاهش موج می زد می خورد زیر بیست سال باشد با خانواده اش آمده بود با اشاره و انگلیسی دست پا شکسته پرسیدم کجایی هستید گفت بنگلادش. گفت و شما گفتم ایران با تعجب گفت ایران!!! به پدرش نگاه کرد "ایران کجاست؟"!!! باورش برایم سخت بود مانده بودم چه جوابی خواهم شنید از ایران چه تعریفی دارد پاسخ پدرش یک کلمه بود که میخکوبم کرد: خمینی! نام دیگر ایران خمینی است - صامره حبیبی

شهید گوشه‌ی چشمت تلف نخواهد شد بهشت هم ببرندم نجف نخواهد شد

‌

پرسید ای هویت من گم شدی چرا آب حیات! خاک تیمم شدی چرا مصطفی متولی

صدا ظریف، صدا مهربان، صدا بم بود صدا به آب، به آتش، به خاک محرم بود

صدا چه خاصیتی داشت در تکلم تو؟! صدا به قلب من از گوش من مقدّم بود

صدا قریب‌تر از شاهرگ، صدا نزدیک صدا توارد هفتاد اسم اعظم بود

صدا نبود، کبوترچه‌های رنگینی که در افق بگشایند بال با هم، بود

صدا به عطر تو آغشته بود و می‌آمد صدا به کشتن من، کاملا مصمم بود

- سعید مبشر

تو از بس مرزها را می‌دویدی، رد شدی از خود سعید مبشر