الآنم داشتم طرح کلی میخوندم رسیدم به یه آیه ای که برام عجیب بود هرچند قبلتر شنیده بودمش شاید بارها ولی ایندفعه عجیب بود برام
و یکی از این کلمات توش بود
تصمیم گرفتم بگردم و این تفاوت هارو پیدا کنم
امیدوارم نوشتنش اینجا خیر باشه
هَمّ (به فتح هاء و میم مشدده) از واژگان قرآن کریم به معنای قصد، اراده، حزن و اضطراب است
یه جایی نوشته که هَمّ به معنای اندوه و غصه ایه که اتفاق نیافتاده و غم به معنای اندوه اتفاقیه که در گذشته افتاده
باید برم سراغ فرهنگ لغت
تو صحیفه سجادیه اومده که: یَا فَارِجَ الْهَمِ وَ کَاشِفَ الْغَم
من فهمیدم که غم سراغ پیامبر خدا ام میره:فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ نَجَّیْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَ کَذلِکَ نُنْجِی الْمُؤْمِنین
اما نمیدونم آیا هَمّ هم سراغشون میره یانه!
رفتم تو اتاق سر فرهنگ لغت
چیز خاصی دستگیرم نشد فقط فهمیدم یه اتاق ساکت پر از کتاب میخوام در حالیکه قبلا خوندمشون و ازشون استفاده میکنم
کتابا کف اتاق باشه و هی برم سراغشون
الان هی فاطمه جمعشون میکنه 🚶♂
حُزْن (به فتح حاء و سکون زاء) و حَزَن (به فتح حاء و زاء) از واژگان قرآن کریم به معنای اندوه و غصه است.
اصل حزن به معنی سختی زمین یا زمین سخت است.
چون اندوه یک نوع گرفتگی و خشونت قلب است لذا به آن حزن گفتهاند.
بَثِّی (به فتح باء و تشدید ثاء) به معنای اندوهی است که شخص قادر به کتمان آن نیست و آن را آشکار میکند
اخی:)...
در واقع اصلش بَثّ به معنای پراکندن و منتشر کردنه
فک کنم غمیه که اینقدر گسترده ست که از وجنات آدم پیدا میشه و دیگه نمیشه پنهانش کرد
حزن و بث هم سراغ پیامبر خدا میره و تو قرآن از زبون حضرت یعقوب علیه السلام گفته شده