بَثِّی‌ (به فتح باء و تشدید ثاء) به معنای اندوهی است که شخص قادر به کتمان آن نیست و آن را آشکار می‌کند اخی:)... در واقع اصلش بَثّ به معنای پراکندن و منتشر کردنه فک کنم غمیه که اینقدر گسترده ست که از وجنات آدم پیدا میشه و دیگه نمیشه پنهانش کرد

حزن و بث هم سراغ پیامبر خدا می‌ره و تو قرآن از زبون حضرت یعقوب علیه السلام گفته شده

کلمه ی کَرب هم ممکنه معنی اندوه بده🚶‍♂

کَرْب (به فتح کاف و سکون راء از واژگان قرآن کریم به معنای اندوه شدید است. اینم ازین 👀

کَرْب» (بر وزن حرب) در اصل، به معنای زیر و رو کردن زمین و حفر آن است و نیز به معنای گره محکمی که در طناب دلو می‌زنند آمده، سپس در غم و‌ اندوه‌هایی که قلب انسان را زیر و رو می‌کند و همچون گرهی بر دل انسان می‌نشیند، گفته شده است.

خب داره زیاد میشه پس بقیه شو اینجا نمینویسم

خدایا دل آدمیزاد چطور می‌تواند این همه محبت را در خود جا دهد ؟

دلش گرفته خدایا! گل همیشه بهارم ..

چقدر از گل زیبای خویش فاصله دارم

چقدر بد که نمیبینمت عزیزدلم...

چقدر دوست ندارم که نیستی تو کنارم

چه جالب که بلدی دلارو بهم وصل کنی من دلم وصل شدن به آدمایی آماده سفرنو میخواد میشه ؟