شب ۲۲ بهمن بود با خودم فکر کردم که تو گروه کلاسیمون چیکار میتونم بکنم؟ انگار یه هراسی از بحث و مخالفت بقیه تو وجودم بود انگار که نه! واقعا بود گروهی که تو سکوت فرو رفته و حرفی جز درس توش رد و بدل نمیشه چیکار باید میکردم؟! چرا نمی‌خواستم حتی در حد یه پیام خودمو برای تولد انقلاب به زحمت بندازم؟ یهو یه فکری به سرم زد به ماحصل احتمالی فکرم فکر کردم و تصمیم گرفتم گفتم حالا که دورم و راهی به جز مجازی وجود نداره حالا که یکم میترسم حالا که ... خوبه همین کارو بکنم باز نشستم فک کردم: خیلی میشه ها ضرر مالی میزنی به خودتا بعدم دکمه طلبه درونمو زدم روشن شد و بهم گفت عزیزم بالاخره باید با اموالت جهاد کنی بعد دانشجوی درونم خواست بگه منم بلدم گفت یادته تو طرح کلی میخوندیم انفاق چیزیه که خلأ رو پر کنه ؟! خب این انفاقه دیگه دیگه تقریباً مطمئن شدم فقط باید شماره همشونو پیدا میکردم شماره ها رو با لطایف الحیل پیدا کردم و تو جواب اینکه میخوای چیکار ؟ گفتم نترسید من داداش بزرگ ندارم و الخ بعد هی به دامان ائمه طاهرین چنگ انداختم که لطفاً حالا که من دارم اموال با ارزشمو خرج میکنم شما لطفاً اثرشو خوب کنید 😂 بعدم دونه دونه براشون شارژ خریدم و عکس رسیدش رو با تبریک ۲۲ بهمن فرستادم براشون اینطوری: ....... عزیزم ۲۲ بهمن مبارک:)! 🇮🇷 دیگه تبریک ماهم این جوریه دیگه از نوع دانشجویی و کوچولو 🫂🤍 مراقب خودت باش مشتاقم به دیدارت وای از پیامک مانده حساب بعد از هر خرید شارژ کاش خونم قطره قطره می‌ریخت ولی پولم میموند😭😂 استغفرالله! واکنش ها جالب بود بهم یه شناخت نسبی از هم خونه های دانشگاهم میداد اونی که ذوق میکرد اونی که به عبارت ۲۲ بهمن واکنش واضح نشون میداد اونی که فقط تشکر میکرد اونی که ... حتی به اون رفیق پهلوی فنِ عزیزم هم پیام دادم متفاوت از همه: هرچند تو هنوز دوستش نداری ولی خب چون من دوسش دارم باید تبریک دانشجوییِ کوچولومو بشنوی زورگوام خودتی🤣❤️ ۲۲ بهمن مبارک اونم جواب داد زینببببب این چه کاری بود کردی آخه ۲۲ بهمن ؟😑😑😑باید پسش بدم بهتتت منم به روی خودم نیاوردم و پرسیدم کی میای وسیله هاتو ببری ؟! در هر صورت من خوشحالم از شکستن این فضا آقای جمهوری اسلامی! شماره کارتم رو جهت دریافت اجرت پیوست میکنم نمیشه که هم بهم بگن ساندیس خور هم از پول خودم برا بقای تو تلاش کنم که🚶‍♂😂

رها کردی مرا از غم نشاندی جای آن غم ، غم غمِ دیگر که خیلی دوستش دارم غم خوبی:) ــ برقعی

ــ هل لی أن أراک؟

نشاندی روی زخم کهنه ی من مرهم خوبی

حریمت آشنا کرده مرا با عالم خوبی

جهان این هیچ سردرگم فریبم داد با گندم

برای دفعه ی چندم نبودم آدم خوبی

گریزان از همه دنیا خودم را یافتم اینجا

خودم را با بدی هایم کنارت ای همه خوبی!

رها کردی مرا از غم نشاندی جای آن غم ، غم

غم دیگر که خیلی دوستش دارم غم خوبی