اگه این پیامو میخونید بسیار بسیار به دعاتون محتاجم زنده ام نگران نشید ولی عمیقا به دعا محتاجم

درست ثانیه ای که رگ جنون باز است! بایست روی بلندی که وقت پرواز است

تو میتوانی ازین من منی دچار بسازی؟ هزار بار شکسته...هزار بار بسازی؟

اول داشتم بداهه نصف شبی می‌نوشتم از ساعتی می‌نوشتم که بد موقع خوابیده بعد خوابیدم صبح کاغذامو جا گذاشتم صبح بهم ساعت هدیه دادن عصر دوباره اون شعر بداهه نصفه شبی رو ادامه دادم بعد ول کردم بعد خوابیدم بعد شعرو درباره ساعتی که بد موقع خوابید ادامه دادم بعد ساعت دیواری خونه واقعا خوابید بعد شعر کامل شد بعد #حتی

شبیه ساعتی که دم دمای وصل خوابیده شبیه بوته ای که آخر پاییز خشکیده شبیه اونی که یک عمر مثل کوه وایستاده ولی تو خلوتش از درد مثل بید لرزیده شبیه اون که عمرش رو قمار دلبری کرده ولی حالا دم مرگش نمیدونه می ارزیده؟! شبیه غم! غمایی که فقط تو چشم ها پیداست! شبیه راز هایی که تا حالا هیچ کی نشنیده مثِ حاضر جوابی که همه حیرون حرفاشن ولی از اونی که باید سوالش رو نپرسیده شبیه اون که تو غربت دلش از بیخ و بن تنگه ولی تا اومده بنویسه دستاش باز لغزیده شبیه اونی که هی گفته ایندفعه قبول میشم ولی باز آخر ترمی خودش می‌دونه تجدیده شبیه فرفره با گیج خوردن های تکراری! که هرچی خاطره داره یا افتاده یا چرخیده شبیه اون قطاری که سرش از ریل بیرونه شبیه اون جهانگردی که تو اندوه تبعیده شدم بازیگر یک صحنه با پایان لو رفته! که از اول فقط کارش یا تکراره یا تقلیده شبیهم من به حس کال سربازی که تو بنده ولی می‌دونه اون قدری که میتونست نجنگیده شبیه نوش دارویی که بعد از مرگ آورده شبیه ساعتی که دم دمای وصل خوابیده... نوشتم داستانم رو که ویرایش کنی واسم دل من روشنه پستچی بهت این نامه رو میده! Z.yousefi

باید قوی شی قوی که بشی خیلی خوب میشه آدمای قوی مفهوم ابرقدرتو خیلی خوب میفهمن چون تو اوج قدرتشون ضعف رو حس کردن وقتی قوی بشی قرآنو که میخونی به آیه «إنّ الله علی کلّ شیءٍ قدیر» که میرسی یه جور دیگه میفهمی قوی خوبا... قوی خوب که بشی هر ذره ای که به قدرتت اضافه شه بیشتر جلو پای ابر قدرت ذلیلی بیشتر میفهمی هوم...

پرم از تماشای نادیدنت...

ساعت بهونه بود تا لحظه ی قرار وقتی نبینمت ساعت می‌خوام چیکار

در میدان رفتن ما شکست نیست

خدا راه شکست را به روی ما بسته ست

مگر دوراه رو در روی ما بیشتر می‌بینید؟

«ما به میدان خواهیم رفت و اگر منِ شخصی از میدان برنگردد و در آنجا شهید بشود، یقیناً جمعِ به میدان رفته‌ها از میدان برنمی‌گردد، مگر آن وقت که پیروز شده باشد...» (امام شهید سیدعلی خامنه‌ای)