کاش میتونستم با تمام دلم بخونم: آخر یه روز حاجتمو ازت میگیرم مثل تموم شهدا برات میمیرم...

حاجی زاده! جایت خالی نیست... واپایش موشک و پهپاد از آسمان بارها آسان تر از زمین است جای ما خالی!

قبل اینکه زمان مرگ آید... تو خودت را بیا به من برسان

من فقط جسم مرده ای هستم جان من... جان به این بدن برسان

جز شعر های یخ زده چیزی ندارم... روحی خزان در روزهای نوبهارم

گریه هایم برای حالا نیست! دشمن تو مباد شاد شود گریه را کاشتم که بار دهد کاشتم تا غمت زیاد شود...

گرچه مشغول این مبارزه ایم گرچه سرباز در دل جنگیم،، مرد ای مرد دوست داشتنی ما برایت عجیب دل تنگیم...

همون بهتر که ادامه ندیم همون بهتر که به این دلتنگی دست نزنیم همون بهتر که بریم و با بغض طرح کلی بخونیم

به دردت نخوردم به دردت نخوردم.. چطور از غم بی تو بودن نمردم

در آنجایی که آن ققنوس آتش می‌زند خود را پس از آنجا کجا ققنوس بال افشان کند در آتشی دیگر خوشا مرگی دگر با آرزوی زایشی دیگر شفیعی کدکنی

سلام:)