برای آدمهایی که میفهمند وداع اندوه بار تره:)))) یه احساس عجیبی داره این جمله ها

امام امت اسلامی خودش را شهروند ساده می انگارد و ما بعضا چنان احساس خاص الخواص بودن داریم که...! یک توجه و ریز بینی خاصی تو جمله های این پیام دیده میشه که منو شگفت زده می‌کنه بعضا ، بعد از شهادت امام شهید تو این حالت بودیم که دیگه زندگی معنا نمی‌ده دید و بازدید ؟! عمرا عید ؟ نداریم بهار؟ خدافظ اما انگار چیز دیگری مطلوبه! اینکه دل آشیانه ی اندوه باشه و جسم در حال زندگی سخت ترین نقطه تو خیلی از ما وقتی غم هجوم میاره زندگی کردن سخت میشه و به گوشه گیری می‌کشه و اگه به سمت زندگی و ملزوماتش بریم اون غم سرد میشه و دل از آشیانه اندوه بودن در میآد چقدر تمرین خوبیه خوف و رجا، حزن و امید و تعادل ...

دنبال یه کتاب ساده و روون از تاریخ بعد از انقلاب می‌خوام و همچنین تاریخ سال های نزدیک به انقلاب اگه میشناسید بگید بهم ممنونم 🤍

خیلی راه بازه که آدم خودشو به تشکر آقا برسونه ظرفیت های جدید دور و برمونو باید اکتشاااف کنیم!

و لابد ماهم به تبعش باید حواسمون باشه چه رسانه ای رو دنبال میکنیم خیلی تذکر جدیه! امکان وصول دشمنش به مقصودش وجود دارد

چقدر دلم کار اقتصادی میخواد! تو تاکسی:) با هیئت ناشناس من مطمئن بودم که رهبر شهیدمون از توده های مردم با خبرن ولی نه این شکلی حضور فرزندشون وسط خیابونا و تاکسی! ولی دقت کردید؟! اقا مجتبی چقدر با جزئیات و دقیق صحبت میکنن؟! نسخه ی علاجی که ازش صحبت کردن...

من تو این مدت متوجه شدم حتی اون نقشه ای که تو مدرسه یادگرفته بودیم از همسایه های ایران یادم رفته اینقدر سوال جغرافیایی از بابام پرسیدم که دیشب رفتن و کره آوردن گذاشتن جلوم حالا با این وضعیت به نظرتون ممکن بود من بدونم حجم درگیری افغانستان و پاکستان چقدر بالاست؟نه قطعا ولی وقتی زدم دیدم اوووووه چقدر خبر!! اگه شماهم مثل منید به نظرم لازمه لااقل درباره کشورای منطقه یکم یاد بگیریم

الهی آمین :) آیه ، آیه خاصیه منتظرش باشیم

شبیه تنگه ی هرمز تو این روزای آشوبم نه تو نزدیک میشی و نه راه قلب من بازه!

قبلا خیلی حسرت می‌خوردم که روزای انقلابو ندیدم و نبودم! واقعا دلم میخواست تو بهشت از خدا بهمن ۵۷ بگیرم ولی خدا انگار چیز دیگه ای رو تو تقدیر ما گذاشته بود اینکه از اهالیِ رمضان ۱۴۰۴ باشیم چقدر خوشحالم که به چشم میبینم :)

به قول مولوی:

نردبان این جهان ما و منیست