جوانان، مسافران تنهای شب هستند؛ که در تاریکی بیپایان، به دنبال پژواک صدایی در میان سکوت میگردند..
من در میان انبوه واژههای ناگفته، در اعماق افکارم غرق شدهام؛ جایی که تاریکی، تنها پناه من است..
جای که نور هرزگاهی سر میزند.