Intro: RM] Flower field, that’s where I’m at مزرعه گل ، جایی که من هستم Open land, that’s where I’m at یه زمین بی در و پیکر ، جایی که من الان توشم No name, that’s what I have بدون اسم ، چیزی که من دارم No shame, I’m on my grave خجالت نمیکشم ، الان در مکان نهاییم هستم(سر قبر خودم هستم )

عجب شگفتی تلخی است در این روزگار، که آدمی گویی تکه‌ای از پارچه است که به سادگی از تن برکنده می‌شود. چنان با شتاب عزیز دیروز را به غریبه امروز می‌سپارند که گویی نه عهدی بوده و نه پیوندی و گویی نسیان، بر تمام آن الفت‌ها حکمفرماست. ای عجب! که چگونه بر ویرانه دل‌های شکسته، با چنان آرامشی بنای عشقی نو برپا می‌کنند، گویی آن نحس و ویرانی هرگز از اینجا عبور نکرده بود؟

ずっと一緒にいれるね