اگر چه خواب ِهر شب را حرامم کردهای، اما
نمیدانی دل ِتنگم، تو را بسیار میخواهد..!
ثاقِــب | Sagheb
~♡
اے شاخه نبات ِغزلِ حافظ ِشیراز ،
معشوقہ مایی چہ بخواهی چہ نخواهی("
ثاقِــب | Sagheb
~♡
فلک چو دید سرم را اسیرِ چنبرِ عشق ،
ببست گردنِ صبرم به ریسمانِ فراق...!
حافظ از دولت عشق تو سلیمانی شد ...
یعنی از وصل تواش نیست به جز باد به دست!
ثاقِــب | Sagheb
اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دلِ مارا ..
به خالِ هندویش بخشم سمرقند ُ بخارا را
هر آنکس چیز میبخشت، ز جان خویش میبخشت
نه چون حافظ که میبخشد سمرقند و بخارا را...
اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ِمارا . . !
به خال ِهندویش بخشم، سر و دست و تن و پارا