هدایت شده از - مُـعْتَرَك .
به قولی از دوستان بسیاری تدوین و عکس و محتوا هست
اما ذوقی برای انتشار آن نیست؛
گاهی مجبور میشم تصمیماتی بگیرم که خودم و قلبم را له میکند
مجبور میشم پای آن تصمیم شب را بیدار بمانم
آنقدر فکر کنم تا بتوانم به خودم بقبولانم که قلبم را قانع کنم
اما این قلب نیست که قانع میشود او :
از تپیدن میایستد
له میشود
و آن لحظه است که تو متوجه میشوی چقدر به قلبت پناه داده ای؛
به دربند شمیران راس او از دیده پنهان شد ؛
بنازم خاک طهران را که قاسم شاه طهران شد ..💚
.
من قلبم را
جایی که شکست
له شد
خورد شد
پناه دارم
به اون زمان دادم تا در آرامش زخم هایی که بر پیکرش وارد شده ترمیم شود و اثری از آن نماند
اما
نمیگذارم فراموش بشود چه شد...
قلب انسان جای عجیبیست
اگر درد بکشد
تحقیر شود
بشکند
زخم بردارد
بازم میتپد...
ولی خسته
آنقدر کوچک میشود که که با هر پمپاژ خون تمام نیرویی که به زحمت جمع شده تمام میشود
کاش انسان ها بفهمند با حروفی که کنار هم میگذارد تا تبدیل به کلمه ای بشو که روح دارد
ممکن است قلب یک انسان را تکه و پاره کند
قلبی که تازه ترمیم شده
کاش انسان ها به این درک برسندکه
کلمات روح دارند...
_آیه
43.5M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
۴۷ ساله شدی؛)
ایرانِ عزیزِ من❤️
#حاصلِدست
ولی تو خودت نمیدانی
زیبا ترین احساسات را دارا هستی؛)
تو از بهترین نوعش را داری
نه کم و نه زیاد :>