2.3M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
آریل بن مناشه :
اسرائیل اگر از ترامپ حس تهدید بگیرد، اسناد اپستین را منتشر خواهد کرد!
15.2M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
احتمالا بارها شما نیز شنیدهاید که آقای دکتر پزشکیان دیگر مسئولان ارشد کشور را تهدید به استعفای خودش میکند
یا میگوید اگر فلان شود من نمیتوانم کار کنم
او حالا صراحتا ضمن تکذیب این نقل و قولها تلویحاً اعلام کرد دور بعد نیز شرکت خواهد کرد.
16M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎥 انتشار فیلم لحظه امضای تفاهمنامه ایران توسط ترامپ
🔹رسانههای آمریکایی کلیپی از امضای یادداشت تفاهم ایران توسط «دونالد ترامپ» رئیس جمهور آمریکا حین ضیافت شام با همتای فرانسوی در کاخ ورسای را منتشر کردند.
بقائی:
🔹بعضی آسیبهایی که به ایران وارد شد با عدد و رقم حل نمیشود. ما برای همیشه نسبت به این جنایات مطالبهگر خواهیم ماند.
🔹تعهد در برابر تعهد؛ قرار نیست ما تعهدی انجام دهیم اما طرف مقابل از انجام تعهد طفره رود.
🔹بدون مماشات، اجرای تعهدات طرف مقابل را رصد میکنیم. در صورتی تعهداتمان را انجام میدهیم که طرف مقابل به تعهدش عمل کند.
🔹انتقال مواد غنیشدۀ هستهای به خارج از کشور برای ما غیرقابل قبول است.
🔹رقیقسازی مواد غنیشده گزینۀ جدیدی نیست. الان هم بهعنوان یک گزینه معرفی شده تا راه را بر گزینههای دیگر ببندیم.
🔹متن تفاهم به فارسی و انگلیسی امضا شده است.
🔹اگر فقط متن انگلیسی بود ممکن بود در ترجمه دچار مشکلات سلیقهای شویم اما الان طرفین علاوه بر متن انگلیسی، متن فارسی را هم امضا کردهاند.
🔹در بازۀ ۶۰ روزه طرف مقابل نباید اقدام به تقویت حضور نظامی در منطقه یا وضع تحریمهای جدید بکند.
🔹چنین اقداماتی، نقض توافق محسوب میشود.
🔹اسقاط تحریم نفتی ایران از امروز شروع میشود و در حین مذاکرات ادامه مییابد.
🔹تحریم نفتی ایران باید برداشته شود؛ نه روی کاغذ. بلکه با همه ملزومات آن. ایران باید بتواند نفت خود را بفروشد، حملونقل و بیمه دچار مشکل نباشد و عواید حاصل از فروش نفت را هم باید دریافت کند.
🔹همزمان با تفاهمنامه، دربارۀ ۳ موضوع دیگر هم مذاکره شد.
🔹فقط دربارۀ تفاهمنامه مذاکره نکردیم؛ همزمان با متن، دربارۀ آزادسازی داراییهای مسدود شده ایران، دربارۀ بحث بازسازی خسارت و لغو تحریمهای نفتی به صورت مجزا مذاکره کردیم.
🔹باید بتوانیم هرگاه اراده میکنیم از اموال مسدود شده خود استفاده کنیم و برای هر خریدی از این داراییها استفاده کنیم.
🔹در سنوات گذشته تجربههای تلخی از بدعهدی آمریکا در زمینۀ آزادسازی اموال متعلق به ملت ایران داریم. همۀ این تجارب در مذاکرات مد نظر بود تا اطمینان حاصل کنیم اینبار آمریکا به تعهد خودش عمل میکند.
🔹اگر تعرضات رژیم صهیونیستی در لبنان ادامه یابد، نقض تعهدات آمریکا محسوب میشود.
🔹ما آمریکا و رژیم صهیونیستی را از هم جدا نمیکنیم اما در شیوهها و روشها اختلافنظرهایشان کاملاً مشهود است.
🔹ضمانت اجرای این توافق، قدرت ما، توانایی ما برای اقدام متقابل و اصل تناظر در تعهدات است.
✍️ در ارزیابی اولیه، این سند واجد چند نکته مثبت و راهبردی است:
➕️ تغییر ادبیات به نفع روایت ایران: نامگذاری هوشمندانه سند تحت عنوان «خاتمه جنگ تحمیلی»، خط بطلانی بر روایت غربی است و واشنگتن را مجبور به پذیرش مسئولیت اقدامات خود کرده است.
➕️ عقبنشینی عینی آمریکا: تعهد صریح آمریکا به پایان دادن به محاصره دریایی ظرف ۳۰ روز و خروج نیروهای نظامیاش از حوزه پیرامونی ایران، یک دستاورد ملموس ژئوپلیتیک است.
➕️بند ۱۳؛ دژ محکم سند: منوط کردن ادامه مذاکرات به اجرای واقعی معافیتهای نفتی و بازگشت داراییها، نشان میدهد این بار کسی چک سفید امضا به آمریکا نداده است. این بند باید مثل یک گیوتین عمل کند؛ به محض اولین شیطنت یا تاخیر، کل تفاهمنامه باید هوا برود.
❗️اما چیدمان حقوقی این متن، در کنار این نقاط قوت، واجد چند دغدغه و سادهانگاری جدی است که اگر با بدبینی مطلق به آن نگریسته نشود، میتواند به یک تله دیپلماتیک تبدیل شود:
➖️ بازگشایی تنگه هرمز؛ اهرم نقدِ میدان در ازای دستاورد نامشخص: در بند ۵، ایران متعهد شده است که بلافاصله و ظرف ۳۰ روز پس از مینزدایی، عبور و مرور ایمن کشتیرانی تجاری در تنگه هرمز را برقرار کند. این یعنی ایران حیاتیترین و قدرتمندترین اهرم فشار خود در کل منطقه را به صورت کاملاً نقد و فوری در اختیار طرف مقابل میگذارد؛ آن هم در حالی که مابهازای دریافتی ایران (مانند لغو تحریمها یا خروج کامل نیروهای آمریکا) به آینده و منوط به حصول توافق نهایی طی ۶۰ روز آینده شده است. واگذاری این ابزار بازدارندگی در ابتدای مسیر، دست ما را در چانهزنیهای سخت بعدی خالی میکند.
➖️ سراب ۳۰۰ میلیارد دلاری؛ وعده نسیه به جای دستاورد نقد: مانور روی برنامه توسعه ۳۰۰ میلیارد دلاری، چیزی جز دلخوش کردن به وعده و وعیدهای روی کاغذ نیست. این رقم یک تعهد نقد و ملموس نیست، بلکه یک «برنامه آتی» است که جزییاتش تازه قرار است ظرف ۶۰ روز آینده توافق شود. گره زدن انتظارات اقتصادی به تعهدِ کشوری که بزرگترین ناقض عهدنامههای بینالمللی است، با هیچ منطقِ منفعتمحوری سازگار نیست. آمریکا متخصص خرید زمان با وعدههای بزرگ و پوچ است.
➖️ کلاهبرداری واژگانی با اصطلاح «اسقاطیه» (Waivers): در بند ۱۰، پذیرش اصطلاح «اسقاطیههای وزارت خزانهداری آمریکا» یک ریسک خطرناک است. اسقاطیه یعنی ساختار تحریمها کاملاً زنده و پابرجا میماند و رئیسجمهور آمریکا صرفاً هر چند ماه یکبار اجرای آن را متوقف میکند. تن دادن به این فرمول موقت برای صادرات نفت، یعنی بستن رگ حیاتی اقتصاد کشور به امضا و مَجازات دورهای واشنگتن.
➖️ سوداگری با نقدینگی هستهای: رقیقسازی اورانیوم غنیشده (در بند ۸) یک اقدام کاملاً برگشتناپذیر یا حداقل بسیار هزینهبر است. رقیق کردن دستاوردهای دانشمندان کشور پیش از لغو ملموس، قطعی و راستیآزماییشده کل تحریمها، ریسک بالایی دارد. آمریکاییها نباید دستاورد نقد بگیرند و وعده نسیه تحویل دهند.
کلام آخر:
آمریکا از روی صلحطلبی به اسلامآباد نیامده؛ آنها زیر فشار تنگناهای ژئوپلیتیک تن به این تفاهم دادهاند. مهار بحران خوب است، اما نباید دچار این توهم شد که خوی استکباری واشنگتن تغییر کرده است. اگر این ۶۰ روز با وسواس، سختگیری شدید و تکیه بر ماشه سلاح طی نشود، این تفاهمنامه هم صرفاً به سندی برای خرید زمان برای دشمن تبدیل خواهد شد. نباید اجازه داد دستاوردهای عینی میدان و برگهای برنده نظیر تنگه هرمز، در راهروهای دیپلماسی کمرنگ شود.
✍️ مرتضی پورنصیری
زمان:
حجم:
5.7M
#تحلبل
♨️نقدی بر تفاهم نامه ۱۴ بندی ایران و آمریکا
دیپلماسی زمانی ادامه میدانست که دستاوردهای میدان را تثبیت کند، نه اینکه دستاوردهای میدان را روی میز مذاکره ببرد و درباره آن چانهزنی کند.
اگر بر سر خروج نیروهای امریکایی از منطقه مذاکره میشد میتوانستند ادعا کنند که با مذاکره جنگ را ادامه دادیم
🔴 تفاهمنامه اسلامآباد؛ یکطرفه و ناتوان از تثبیت جایگاه ایران!
🔻ده نقد جدی به #یادداشت_تفاهم!
🔹ایران اگرچه پیروزی قطعی جنگ است و توانسته مقابل دو قدرت اتمی مقاومت کند اما متأسفانه در «تثبیت این پیروزی در مرحله دیپلماسی» به اهداف خود نرسیده است. تفاهمنامه از منظر راهبردی نهتنها دستاوردهای جمهوری اسلامی ایران در دوران پساجنگ را تثبیت نمیکند، بلکه با ساختاری نامتوازن و یکطرفه، جایگاه ایران را در برابر زیادهخواهیهای آمریکا تضعیف میکند.
1️⃣ نقض حاکمیت هستهای ایران:
نخستین و مهمترین خط قرمز رهبری، پاسداری از برنامه هستهای همچون «خاک کشور» بود. با این حال، متن تفاهمنامه نهتنها بر «عدم تولید سلاح هستهای» تأکید میکند، بلکه جمهوری اسلامی را موظف به رقیقسازی اورانیوم غنیشده، دستکم در محل، کرده است. این تعهد میتواند نخستین گام به سوی خلع کامل توان هستهای تلقی شود. نبود هرگونه تضمین برای حق غنیسازی صنعتی ایران، این بند را به امتیازی بزرگ بدون دستاورد تبدیل کرده است. تعهد به عدم ساخت سلاح هستهای در کنار عضویت در NPT، تضعیف استقلال کشور است.
2️⃣ مخدوش شدن حاکمیت ایران بر تنگه هرمز:
رهبری بر حفظ مدیریت انحصاری تنگه هرمز با «قواعد ایران» تأکید کرده بودند. با این حال، در متن تفاهم نهتنها اشارهای به این قواعد نشده، بلکه تعیین آینده و اداره خدمات دریایی به گفتوگو با عمان و کشورهای منطقه موکول شده است. چنین رویکردی عملاً به معنای بینالمللیسازی تنگه و محدودسازی حق حاکمیتی ایران است. بازگشایی تنگه بدون پذیرش قواعد ایران، یکی از مهمترین اهرمهای فشار راهبردی کشور را تضعیف میکند!
3️⃣ تقلیل غرامت به برنامه اقتصادی بدون ضمانت:
رهبری بهصراحت بر دریافت غرامت از دشمنان تأکید کرده بودند. با این حال، متن تفاهم تنها به تأمین ۳۰۰ میلیارد دلار از سوی آمریکا و شرکای منطقهای برای «برنامه اقتصادی» اشاره میکند که تحقق آن به «توافق نهایی» در آینده موکول شده است. این رقم نه در قالب غرامت تعریف شده و نه تعهد الزامآوری برای پرداخت آن وجود دارد. حتی مشخص نیست که این سرمایه از محل داراییهای مسدودشده خود ایران تأمین نشود.
4️⃣ خروج صوری و ناقص آمریکا از منطقه:
یکی از شروط اساسی رهبری، اخراج کامل نیروهای آمریکایی از منطقه عنوان شده بود. اما در تفاهم تنها به «خروج نیروهای نظامی از حوزه پیرامونی ایران» پس از 30 روز از توافق نهایی اشاره شده است. مفهوم «پیرامونی» در متن تعریف نشده و شامل پایگاههای آمریکا در کشورهای قطر، بحرین، کویت، امارات، سعودی، اردن و عراق نیست. در نتیجه، عقبنشینی بیشتر به کاهش حضور در آبها و محدودههای نزدیک ایران محدود میشود و ساختار امنیتی منطقه همچنان تحت نفوذ نظامی آمریکا باقی میماند.
5️⃣ تقلیل وحدت ساحات:
رهبری بر پایان جنگ در همه جبهههای مقاومت تأکید کرده بودند. در متن تفاهم، از «متحدین» و لبنان نام برده شده، اما صراحتاً از یمن، عراق و غزه و ... سخنی به میان نیامده است.
6️⃣ عدم رفع تحریمها:
رفع تحریمها به «توافق نهایی» موکول شده که زمان آن معلوم نیست کَی خواهد بود. ضمناً مرجع اصلی لغو تحریمها، دولت آمریکا نیست بلکه کنگره است و در متن تفاهم هیچ اشارهای به الزام کنگره آمریکا برای لغو تحریمها نشده است.
7️⃣ عدم آزادی داراییهای مسدود شده ایران:
این مسئله نیز به «توافق نهایی» که زمان آن نامعلوم است، موکول شده.
8️⃣ تعهدات فوری ایران در برابر وعدههای نسیه آمریکا:
ساختار تفاهم بهگونهای تنظیم شده که ایران باید فوراً اقداماتی مانند بازگشایی تنگه هرمز، فریز هستهای(توقف فعالیتهای هستهای و عدم بازسازی و احیای تأسیسات)، رقیقسازی مواد هستهای و تضمین عبور ایمن کشتیها را انجام دهد. در مقابل، امتیازهای اصلی از سوی آمریکا از جمله رفع کامل تحریمها، آزادسازی داراییهای مسدود شده ایران، خاتمه قطعنامههای شورای امنیت و خروج نیروهای نظامی، همگی به توافق نهایی در آینده موکول شدهاند. در واقع، ایران پیش از دریافت امتیازهای اصلی، اهرمهای فشار خود را از دست میدهد.
9️⃣ مهلت دوماهه مبهم و قابل تمدید:
در متن تفاهم، مهلت ۶۰ روزه برای دستیابی به توافق نهایی تعیین شده که امکان تمدید آن نیز وجود دارد.(ترامپ بعد از اعلام تفاهم گفت که با تمدیدش مشکلی ندارد) تمامی امتیازهای وعدهدادهشده به ایران به این توافق نهایی وابسته شدهاند.
🔟 عدم خروج اسرائیل از لبنان:
احترام به حاکمیتِ لبنان و خروج اسرائیل از لبنان میبایست به صراحت در تفاهم میآمد اما هیچ اشارهای نشده. ضمناً اسرائیل اعلام کرده تفاهم را نمیپذیرد!
❇️ هدف تفاهمنامه اخیر میان ایران و آمریکا در اسلامآباد، آتشبس دائمی اعلام شده؛ اما تهدید ترامپ به احتمالِ حمله مجدد به ایران، عملاً این توافق را شکننده باقی میگذارد.
✅ داود مدرسییان