بنده بودن بیاموز؛ تصویری پر معنا از عارف واصل آیت الله بهـــــجت (ره) 🌺ایشان با تسبیح و ذکر خدا به خواب می رود؛ همچنانکه در طول بیداری به یاد خداست. 🌺 ایشان مصداقی از بندگان صالح خدا هستند که همواره به یاد خدایند و اهل عبادت و مناجات: (تَتَجَافَىٰ جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَطَمَعًا وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنْفِقُونَ)( سجده: ۱۶) پهلوهایشان از خوابگاه هایشان دور می شود در حالی که همواره پروردگارشان را به علت بیم [از عذاب] و امید [به رحمت و پاداش] می خوانند و از آنچه آنان را روزی داده ایم، انفاق می کنند. 🌸 بسیاری از ما انسانها در بیداری توجه زیاد به خدای سبحان نداریم و خوابیدن هم با غفلت است. طبیعی است خوابمان هم خواب باشد؛ نه بیداری. وقتی در بیداری، روح در عالم طبیعت سیر کند؛ خوابش هم در همین محدوده است. چنین روحی با عالم ملکوت ارتباط چندانی نمی تواند بگیرد. 🌺 تلاش کنیم یاد خدا را در دلمان بیشتر تقویت کنیم و به بندگان صالح بیشتر شباهت داشته باشیم https://eitaa.com/salsabilmarifat

تسلیت به مردم مظلوم افغانستان که عزیزان بسیاری را در این زلزله از دست دادند. ✅ امام صادق ع مي‌فرمايد: «الْمُؤْمِنُ أَخُو الْمُؤْمِنِ كَالْجَسَدِ الْوَاحِدِ إِنِ اشْتَكَى شَيْئاً مِنْهُ وَجَدَ أَلَمَ ذَلِكَ فِي سَائِرِ جَسَدِهِ وَ أَرْوَاحُهُمَا مِنْ رُوحٍ وَاحِدَةٍ وَ إِنَّ رُوحَ الْمُؤْمِنِ لَأَشَدُّ اتِّصَالًا بِرُوحِ اللَّهِ مِنِ اتِّصَالِ شُعَاعِ الشَّمْسِ بِهَا»(کليني، الكافي، ج2، ص166) مؤمن برادر مؤمن است، همانند يك پیکر واحد که هرگاه به يكى دردى رسد، درد آن را در پاره‏هاى ديگر تن مي يابد، و روحشان از يك روح است و به راستى روح مؤمن به روح خدا پيوسته‏تر است از پيوستگى پرتو آفتاب به آفتاب.» ✍️ شاعر بزرگ، سعدي شيرازي بر اساس اين قبيل اين احاديث، چنين سروده است: بني آدم اعضاي يکديگرند که در آفرينش ز يک گوهرند چو عضوي به درد آورد روزگار دگر عضوها را نماند قرار تو کز محنت ديگران بي‌غمي نشايد که نامت نهند آدم #تسلیت_افغانستان https://eitaa.com/salsabilmarifat

حاجی کودک در حال گفتنِ( لبیک اللهم لبیک...) https://eitaa.com/salsabilmarifat

🌸🌸🌸آفرین به ایمان و رعایت حق حساب ✅ کاش همه فروشندگان اینطور بودند!!!!! ✅خوبه هر کسی در کار خود، ( من و شما هم) کم نگذارد ✅ حساب و کتاب خدا درباره حق مردم سخت است: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ وَيْلٌ لِلْمُطَفِّفِينَ «1» الَّذِينَ إِذَا اكْتالُوا عَلَى النَّاسِ يَسْتَوْفُونَ «2» وَ إِذا كالُوهُمْ أَوْ وَزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ «3» أَ لا يَظُنُّ أُولئِكَ أَنَّهُمْ مَبْعُوثُونَ «4» لِيَوْمٍ عَظِيمٍ «5» يَوْمَ يَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعالَمِينَ «6» واى بر كم‌فروشان. كسانى كه هرگاه از مردم پيمانه بگيرند كامل مى‌گيرند. و هرگاه به ايشان پيمانه دهند يا برايشان (كالايى را) وزن كنند، كم مى‌گذارند. آيا آنان گمان ندارند كه برانگيخته خواهند شد؟ براى روزى بزرگ. روزى كه مردم در پيشگاه پروردگار جهانيان (براى پاسخ به كارهايشان) خواهند ايستاد. https://eitaa.com/salsabilmarifat

⚪️سلام فرمانده و * عشق مشترک به امام زمان (ع) * 🔴 ترکیبی زیبا از سرود جهانی سلام فرمانده به زبانهای مختلف 🔵 عشق به امام زمان (ع) بین المللی است ⚪️ بر پایه روایات، افزون بر توحید، نبوت و ولایت در عمق وجود انسان است و اساسا نبوت و ولایت در راستای توحید است: "عَنِ اَلرِّضَا ، عَنْ أَبِيهِ ، عَنْ جَدِّهِ (عَلَيْهِمُاَلسَّلاَمُ) : فِي قَوْلِهِ تَعَالَى: فِطْرَتَ اَللّٰهِ اَلَّتِي فَطَرَ اَلنّٰاسَ عَلَيْهٰا ، قَالَ: «هُوَ اَلتَّوْحِيدُ، وَ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اَللَّهِ ، وَ عَلِيٌّ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ (عَلَيْهِمَا اَلسَّلاَمُ) إِلَى هَاهُنَا اَلتَّوْحِيدُ" ( البرهان فی تفسیر القرآن، ج۴، ص ۳۴۵) #امام زمان- علیه السلام #سلام فرمانده #حدیث _ 🌸https://eitaa.com/salsabilmarifat

دحو الارض

🔴 گسترش زمین و پیام آن ⚪️ در قرآن کریم، سه آیه مرتبط با گسترش زمین است: 🔸أ. وَ الْأَرْضَ بَعْدَ ذلِكَ دَحاها)(نازعات:30) زمين را بعد از آن گسترش داد 🔸ب. وَ الْأَرْضِ وَ ما طَحاها(شمس:6) قسم به زمين و كسی كه آن را گسترانيده 🔸ج. إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِي بِبَكَّةَ مُبارَكاً وَ هُدىً لِلْعالَمِينَ؛ (آل عمران:96) نخستين خانه‏اى كه براى مردم (و نيايش خداوند) قرار داده شد در سرزمين مكه است كه پر بركت و مايه هدايت جهانيان است. ⚪️در روایات، روشن تر به گسترش زمین به ویژه از زیر کعبه اشاره شده است، مانند: 🔸أ.عَنْ أَبِي حَمْزَةَ الثُّمَالِيِّ عن ِأَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ: إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ خَلَقَهُ قَبْلَ الْأَرْضِ‏ ثُمَّ خَلَقَ الْأَرْضَ مِنْ بَعْدِهِ فَدَحَاهَا مِنْ تَحْتِهِ.( الكافي (ط - الإسلامية) ؛ ج‏4 ؛ ص189) امام باقر(ع) فرمود: خدای عزوجل، کعبه پیش از زمین آفرید، سپس زمین را پس از آن آفرید، پس زمین را از زیر کعبه گسترش داد. 🔸ب.عن ابی عبدالله(ع): وَ هَذَا بَيْتٌ ... خَلَقَهُ اللَّهُ قَبْلَ دَحْوِ الْأَرْض‏(التوحيد (للصدوق) ؛ ص253) امام صادق(ع) فرمود: و این خانه ای است که...خدا آن را قبل از گسترش زمین آفرید. 🔸ج. عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ دَحَا الْأَرْضَ‏ مِنْ‏ تَحْتِ الْكَعْبَةِ ؛( الكافي (ط - الإسلامية) ؛ ج‏4 ؛ ص189) امام صادق(ع) فرمود: خدای عزوجل، زمین را از زیر کعبه گسترش داد... 🔸د.عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ: ثُمَّ دَحَا الْأَرْضَ مِنْ تَحْتِهِ وَ هُوَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَ‏ إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِي بِبَكَّةَ مُبارَكاً فَأَوَّلُ بُقْعَةٍ خُلِقَتْ مِنَ الْأَرْضِ الْكَعْبَةُ ثُمَّ مُدَّتِ الْأَرْضُ مِنْهَا.(من لا يحضره الفقيه ؛ ج‏2 ؛ ص241) امام باقر(ع) فرمود: پس زمين را از زير آن پهن گرانید و آن سخن خدای عزوجل است که: نخستين خانه‏اى كه براى مردم قرار داده شد در سرزمين مكه است. پس نخستین جائى كه از زمين آفريده شده كعبه بود و زمين از زير كعبه گسترش یافت.‏ ♦️مرحوم علامه طباطبائی پس از نقل این روایت می نویسد: و الأخبار في دحو الأرض من تحت الكعبة كثيرة، و ليست مخالفة للكتاب، و لا أن هناك برهانا يدفع ذلك(الميزان في تفسير القرآن،ج‏3، ص356) ✍ اینگونه آیات و روایات، افزون بر اینکه بُعد نظری و معرفتی چگونگی آفرینش را بیان می کنند، پیام گرایشی و انگیزشی برای لزوم عبادت و توجه و انابه به خدای سبحان دارند. #دحوالارض https://eitaa.com/salsabilmarifat

توانایی فراوان انسان ✅ انسان در عين اينكه نمى‏تواند رابطه‏اش را با وراثت، محيط طبيعى، محيط اجتماعى و تاريخ و زمان بكلى قطع كند، مى‏تواند تا حدود زيادى عليه اين محدوديتها طغيان نموده، خود را از قيد حكومت اين عوامل آزاد سازد. انسان به حكم نيروى عقل و علم از يك طرف، و نيروى اراده و ايمان از طرف ديگر تغييراتى در اين عوامل ايجاد مى‏كند و آنها را با خواستهاى خويش منطبق مى‏سازد و خود مالك سرنوشت خويش مى‏گردد. (ر.ک:مجموعه‏آثاراستادشهيدمطهرى،ج‏2، ص292 ) ✅خلاصه فرمایش شهید مطهری( اعلی اله مقامه) این است که خدای سبحان در انسان توانایی فراوانی داده است که بر اثر آن می تواند خود را از اثرپذیری از عوامل گوناگون نگهدارد و خود انتخاب کند. ✍ در توضیح این فرمایش به چند نکته اشاره می شود: 🔰1.امکان مقاومت انسان در برابر عوامل و تاثیرناپذیری از آنها، اعم از عوامل سعادت و شقاوت است. از این رو، همسر و پسر نوح پیامبر، کافر می شود و همسر فرعونِ کافر و نیز ساحران کافر، ایمان می آورند و در راه ایمان، به شهادت می رسند 🔰2.هر کدام از عوامل، در حد علت ناقصه هستند و اراده انسان که با بینش و گرایش انسان ارتباط دارد، جزء اخیر برای علت تامه است. از این رو، حتی با وجود عوامل، انتخاب انسان، کاملا تعیین کننده نهایی است. هرگاه انسان بخواهد می تواند از عوامل گوناگون، تاثیر بپذیرد یا نپذیرد. 🔰3.هر کدام از عوامل، علت ناقصه هستند و انسان در تاثیرپذیری از آنها با انتخاب خود پیش می رود. از این رو، انسان می تواند به کدام عامل، اهمیت بیشتری دهد و در حقیقت، آن را گزینش کند. به همین جهت، چه بسا در برهه ای از زمان، مثلا تربیت خانوادگی را ترجیح دهد و در برهه ای، محیط و دوستان را. توجه به این نکته چگونگی مواجهه با خودمان و دیگران را روشنتر می کند. 🔰4.انسان می تواند با تقویت زمینه های اراده، از جهت بینش و گرایش، توان خود را در مقابله با مشکلات، افزایش دهد به گونه ای که هيچ قدرتى نتواند او را متزلزل كند. به تعبیر روایت، همانند كوه باشد كه هيچ باد تندى قدرت ندارد او را از جا حركت بدهد:: «كَالْجَبَلِ‏ الرّاسِخِ لا تُحَرِّكُهُ الْعَواصِفُ.» (نهج البلاغه، خطبه 37) https://eitaa.com/salsabilmarifat

آیات سنجش اعمال و چگونگی جمع آن ✍آیات قرآن درباره «وزن» اعمال در قیامت چند دسته اند: 🔰1.آیات اثبات اصل توزین: «وَ نَضَعُ الْمَوازِينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيامَةِ فَلا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئاً وَ إِنْ كانَ مِثْقالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ أَتَيْنا بِها وَ كَفى‏ بِنا حاسِبِينَ» (انبیاء:47)؛ «فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ وَ مَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ» (زلزله:7-8) 🔰2.آیه نفی توزین: «أُولئِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآياتِ رَبِّهِمْ وَ لِقائِهِ فَحَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ فَلا نُقِيمُ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَزْناً» (کهف:105) 🔰3.آیات بیان کننده وسیله توزین: «وَ الْوَزْنُ يَوْمَئِذٍ الْحَقُّ » (اعراف:8) 🔰4.آیاتی که ضمن بیان اصل وجود توزین، آثار آن، نیز حال کسانی را بیان می کنند که ترازوی کردارشان سبک یا سنگین است: «فَأَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوازِينُهُ فَهُوَ فِي عِيشَةٍ راضِيَةٍ وَ أَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوازِينُهُ فَأُمُّهُ هاوِيَةٌ» (قارعه:6-9)؛ «فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازِينُهُ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ وَ مَنْ خَفَّتْ مَوازِينُهُ فَأُولئِكَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ بِما كانُوا بِآياتِنا يَظْلِمُونَ» (اعراف:8-9). 🔴 در جمع بندی آیات وزن می توان گفت که در قیامت ترازویی عام برای تشخیص حق از باطل و بررسی درجات حق است: «وَ الْوَزْنُ يَوْمَئِذٍ الْحَقُّ ». بنابراین، کسانی که همه اعمالشان باطل و سراب است:«أَعْمالُهُمْ كَسَرابٍ بِقِيعَة» (نور:39) چیزی ندارد تا با واحد سنجش یعنی حق سنجیده شود. از این رو درباره کافران فرمود: «فَلا نُقِيمُ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَزْناً». امّا چون آنان هم یکسان نیستند و هریک به میزان دوری اش از حقّ، در درکه ای از درکات جهنّم به سر می برد، برای تعیین درکات آنها نیز ترازویی هست... (ر.ک: جوادی آملی،تسنیم، ج28،ص 129-130) https://eitaa.com/salsabilmarifat

معنا و مصداق «وسیله» 🔰قرآن کریم مؤمنان را به داشتن تقوای الهی و تقرب به خدا با اتخاذ وسیله توصیه می کند:«يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ ابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَة» (مائده:35). 🔰 «وسیله» در لغت به معنای چیزی است که با آن به چیزی یا کسی نزدیک می شوند و «اتخاذ وسیله» به معنای اتخاذ چیزی است که انسان را به خدا نزدیک کند. 🔰چون «ابتغاء وسیله» پس از «تقوا» آمده است، ذکر خاص پس از عام است و برای رسیدن به آن هدف والاست. بنابراین، وسیله به معنای تقرّب جستن برای وصول به تقواست و کسی که درصدد ابتغای وسیله است، در پیِ تحصیل تقواست. 🔰 «وسیله»، مصادیق مختلفی دارد؛ مانند: ایمان به خدا، اظهار عبودیت و اقرار به گناه، جهاد فی سبیل الله، اقامه نماز، روزه، حجّ، صله رحم، صدقه آشکار و پنهان. 🔰روایات متعددی بیانگر آن است که بهترین مقرِّب به خدا امامان معصوم ع است و توسل به این ذوات قدسی در همین راست؛ مانند: «قال رسول الله ص: الْأَئِمَّةُ مِنْ وُلْدِ الْحُسَيْنِ ع مَنْ أَطَاعَهُمْ‏ فَقَدْ أَطاعَ اللَّهَ‏ وَ مَنْ عَصَاهُمْ فَقَدْ عَصَى اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ هُمُ الْعُرْوَةُ الْوُثْقَى وَ هُمُ‏ الْوَسِيلَةُ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ.( صدوق، عیون، 2 / 58) 🔰در این آیه که دستور «وَ ابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَة» آمده است؛ لکن باید دانست که همه وسائل از خداست: «وَ ما بِكُمْ مِنْ نِعْمَةٍ فَمِنَ اللَّه‏» (نحل:53). «من الله» بودن وسیله نیز اصلی قرآنی است که تصور اثرگذاری غیر خدا را ردّ می کند. 🔰توسل با توحید سازگار است؛ زیرا توسّل هرگز به معنای نگاه استقلالی به وسیله نیست. بر اساس توحید افعالی که از آموزه های اصیل اهلبیت وحی ع است، توفیق توسل یافتن، حمایت پیامبر یا امامی که مورد توسل قرار گرفت، اقدام عملی آنان برای رفع نیاز محتاج و مانند آن، همگی به عنایت خداست. بنابراین، هرگز توسل منافی توحید نیست(ر.ک: تسنیم، ج22، ص 400-412) #جهاد_تبیین 🌸https://eitaa.com/salsabilmarifat

ملاک بودن رضایت و کراهت از منظر امام جواد(ع) ✍امام جواد(علیه السلام) معیار کلی برای ارزشمندی و بی ارزشی بیان می کنند که در آموزه های دینی بسیار مورد توجه است و آن، رضایت و کراهت است: «مَنْ شَهِدَ أَمْراً فَكَرِهَهُ كَانَ كَمَنْ غَابَ عَنْهُ وَ مَنْ غَابَ عَنْ أَمْرٍ فَرَضِيَهُ كَانَ كَمَنْ شَهِدَهُ.(تحف العقول، ص456) هر كه حاضر و ناظر كارى باشد و آن را ناپسند دارد مانند كسى است كه (آن هنگام) غايب بوده و هر كه در كارى حاضر و ناظر نباشد ولى بدان راضى باشد مانند كسى است كه خود در آن حضور (و مشاركت) داشته. 🔰بر اساس این روایت، ملاک در ارزشمندی یا بی ارزشی، رضایت و کراهت است؛ نه صرف حضور و غیبت. به بیان دیگر، ارزشمندی از صِرف غیبت و حضور، ضیق و توسعه پیدا می کند. به تعبیر اصولی، این روایت بر روایات حاضر و غایب، * حاکم* است. ✅ به همین جهت، معیار ارزشمندی در کنارِ حضور و غیبت، رضایت به خوبی ها و کراهت از زشتی ها است. از این رو، اگر انسان به خوبی راضی باشد، گرچه در آن، حضور و مشارکت ظاهری نداشته باشد، ارزشمند است؛ مانند کسی که مشتاق حج و حرم است، لکن در حج و حرم حضور ندارد؛ یا کسی که علاقه به جبهه و جنگ در راه خدا دارد؛ لکن امکان حضور برایش فراهم نبوده باشد؛ همچنانکه اگر در صحنه گناه باشد، لکن از آن، تنفر داشته باشد، همین کراهت، ارزش دارد، مانند کسی که رباخواری را مشاهده کند ولی از آن، بیزار باشد.(البته موضوع امر به معروف و نهی از منکر در جای خود باید مورد توجه قرار گیرد) ✅از سوی دیگر، ملاک بی ارزشی در کنارِ حضور و غیبت، رضایت به بدی و کراهت از خوبی است. از این رو، رضایت انسان به بدی ناپسند است، گرچه در آن، حضور نداشته باشد؛ مانند کسی که دلش با مجلس گناه است ، لکن در آن، حاضر نیست؛ همانند کسی که امروزه گناهی در فضای مجازی منتشر کند، هرچند خودش در مجلس گناه حاضر نباشد) همچنانکه اگر از خوبی ناراحت باشد، گرچه در آن، حاضر باشد، همین کراهت، ناپسند است، مانند کسی که در کنار مسجد و هیئت باشد، لکن از آن، ناراضی باشد. 🔰🔰دقت کنید: رضایت و تایید همانند رژیم طاغوت و دیگر حکومت های طاغوت و همه کارهای آن را باید از این منظر نگاه کرد. 🔰این مضمون در آموز های دینی با عنوان کلی «هل الدین الا الحب و البغض» و مشابه آن آمده است؛ برای نمونه: ✅-امام باقرع (ع) می فرماید: ‏ -هَلِ الدِّينُ إِلَّا الْحُبُّ ...إِنَّ رَجُلًا أَتَى النَّبِيَّ ص فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أُحِبُّ الْمُصَلِّينَ وَ لَا أُصَلِّي وَ أُحِبُ‏ الصَّوَّامِينَ‏ وَ لَا أَصُومُ وَ أُحِبُّ الْمُتَصَدِّقِينَ وَ لَا أَتَصَدَّقُ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ أَنْتَ مَعَ مَنْ أَحْبَبْتَ((تفسير فرات الكوفي؛ ص430) آیا دین، جز محبت است؟... مردی به حضور رسول اکرم (ص) رسید و گفت: ای رسول خدا! نمازگزاران را دوست دارم و نماز نمی خوانم، روزه داران را دوست دارم و روزه نمی گیرم و صدقه دهندگان را دوست دارم و صدقه نمی دهم. رسول خدا(ص) فرمود: تو با کسی هستی که دوست داری. (شایان ذکر است که منظور آن شخص، نماز و روزه و صدقه مستحبی است و می خواهد بگوید من اهل نماز نافله مستحبی و نماز شب و اهل روزه های هر ماه و صدقه و خیریه نیستم) ✅-امیرمؤمنان (ع) می فرماید: الرَّاضِي بِفِعْلِ‏ قَوْمٍ‏ كَالدَّاخِلِ‏ فِيهِ مَعَهُمْ وَ عَلَى كُلِّ دَاخِلٍ فِي بَاطِلٍ إِثْمَانِ إِثْمُ الْعَمَلِ بِهِ وَ إِثْمُ الرِّضَى بِه‏؛(نهج البلاغة، حکمت154؛ ص499)آن كه به عمل قومى راضى است همانند آن است كه با آن كار همراه آن قوم بوده. و بر هر وارد در باطل دو گناه است: گناه انجام باطل، و گناه رضايت به آن‏. ✅در زیارت جامعه ائمه المومنین (ع) می خوانیم: فَنَحْنُ نُشْهِدُ اللَّهَ أَنَّا قَدْ شَارَكْنَا أَوْلِيَاءَكُمْ وَ أَنْصَارَكُمُ الْمُتَقَدِّمِينَ‏، فِي إِرَاقَةِ دِمَاءِ النَّاكِثِينَ وَ الْقَاسِطِينَ وَ الْمَارِقِينَ، وَ قَتَلَةِ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ سَيِّدِ شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ يَوْمَ كَرْبَلَاءَ، بِالنِّيَّاتِ وَ الْقُلُوبِ، وَ التَّأَسُّفِ عَلَى فَوْتِ تِلْكَ الْمَوَاقِفِ، الَّتِي حَضَرُوا لِنُصْرَتِكُمْ، وَ اللَّهُ وَلِيِّي يُبَلِّغُكُمْ مِنِّي السَّلَام‏ (المزار الكبير (لابن المشهدي) ص299) #امام_جواد ع #جهاد_تبیین https://eitaa.com/salsabilmarifat

🌸 چکیده مقاله نقش روايات در تفسير «قرآن به قرآن» از ديدگاه آيت‌الله جوادي آملي روش تفسيري «قرآن به قرآن» با رويکرد اعتدالي در کنار استفاده از آيات قرآن و محوریت آن، به بهره‌گيري از روايات نيز اهتمام فراوان دارد. برخي تصور کرده‌اند که در روش تفسيري «قرآن به قرآن» براي فهم آيات به روايات نيازي نيست؛ در صورتي که براي فهم و تبيين نقش روايات در تفسير «قرآن به قرآن» بايد از سخنان و تفاسير رهروان اين مکتب بهره جست. آيت‌الله جوادي آملي که از مفسران برجسته روش «قرآن به قرآن» و جامع معقول و منقول است، جايگاه روايات تفسيري در رويکرد «قرآن به قرآن» را به‌خوبي تبيين کرده و به شبهه يادشده پاسخ داده است. اين مقاله که به روش تحليلي ـ توصيفي نگارش يافته به اين نتيجه رسيده که از ديدگاه ايشان روايات تفسيري در جهت تأييد، زمينه‌سازي براي فهم معارف قرآن و نيز تتميم و تکميل فهم آيات قرآن کريم نقش جدي دارند. ازاين‌رو، هم جايگاه قرآن و نيز امکان فهم همگاني قرآن حفظ مي‌شود و هم منزلت معصومان(ع) و نيز مکانت روايات تفسيري رعايت مي‌گردد. از سوي ديگر، از نگاه معظم‌له، روايات تفسيري گاهي از سنخ تفسير مفهومي، گاهي از قبيل تطبيق مصداقي، و گاهي از نوع تفسير باطني است. فایل مقاله در آدرس وبگاه ذیل، در دسترس است: http://marifat.nashriyat.ir/node/4164 🌸https://eitaa.com/salsabilmarifat