و او پای در آن گردنه سخت نگذاشت. و چه دانی که سخت است آزاد کردن یک انسانی که برده شده. وقتی چشمش به چشمان تمنا گر یتیمی می افتد، بجای آنکه دست نوازش بر سرش بکشد، روی از او می کشد. واقعا گردنه های زندگی که مرد را از نامرد و خوش یُمن را از بد شگون جدا می کند، سخت و باریکند. سخت نیستند، سختشان می کنیم برای سهل کردن باید تمرین کنیم تا به عادات تبدیل شوند. خوی مان اصلاح شود. دست کشیدن از دارایی ها یمان بخاطر رضای خدا! دارایی ما چیست؟ و از کیست؟ آهای گردنه ها کجائید ؟ کسی نام این گردنه را می شناسد؟ یکی به آرامی جواب داد، نیازی به داد زدن نیست، خوب نگاه کنی ، گردنه به شما نزدیک است. فقیری که تا کمر به سطل زباله چنگ انداخته تا نداشته هایش را سر آن سطل فریاد بزند. گرسنه ای که بجای دهان، دستش را باز کرده. آهای اهل ایمان، همدیگر را به تحمل سختی دست کشیدن از دارایی ها سفارش کنید. ای مومنین لطف و مرحمت را به یکدیگر یاد آوری کنید. آیا دو چشم برای دیدن حقایق ندارید؟ آیا دو لب برای بوسیدن روی یک یتیم کافی نیست؟ و زبانی که مهربانی را به ارمغان میاورد ؟ اینها را همان صاحب کرم به شما عطا نموده، و شما را میان خیر و شر و میان دو راه دست راست و چپ مخیّر نموده است. چه خوب است که گردنه حیران را از دست راست بروید تا به قله برکت برسید. راستی اسم آن شهر چه بود؟ شهری که محمد امین (ص) در آن ساکن بود؟ شهری که ابراهیم و اسماعیل (ع) همان پدر و پسر آسمانی در آن خانه ای برای گروندگان به خدا ساخته اند؟ به اندازه کافی زندگی سخت است، بیایید ما سختترش نکنیم. نگاهی متفاوت به سوره بلد #صمداوغلو #samadoglu1402