توی دنیایی که همه لیلیوم دوست دارن من هنوز عاشق گل‌ رزم.

و توی این دنیا، من عاشق گلایی هستم که مردم ازشون میترسن، یا اونارو ترسناک و نحس میدونن.

منفورترین چیز توی زمین برای من، آدم‌ها هستن. و این هیچوقت به خواست خودم نبوده.

حاجی کانالت واقعا محشر و طرز فکرت فوق العادسسسسس . ممنونم. و البته خوشحال.

زنان باید آزاد باشند. بخندند. شاد شوند. گریه کنند و احساساتشان را در کلمات نشان دهند. زن باید بفهمد زندگی چیست، چه معنایی دارد. نه فقط نفس بکشد. زنان گوهری هستند نایاب که باید برای لبخندهایشان شکر کنیم. به راستی که فرزندان حوا، مخلوقاتی هستند تکرار نشدنی.

کانال موردعلاقم رو وافعا پیدا کردم و اینکه میشه بدونم خودت چه هنرهایی رو انجام میدی؟ . اوه ممنونم. نمیتونیم بهش هنر بگیم. چون من تقریبا هیچ هنری رو، به معنای یک هنر انجام نمیدم. اما خب دستی توی نقاشی دیجیتیال دارم، گاها مزخرفاتی هم مینویسم. و چون از نظر من ریاضی یک هنر وسیعه، گاهی دستی هم به معادلات و مسائل ریاضیی میزنم که شاید حل نشن ولی خب دوستداشتنی ان.

نمیدونم از کار دیشب خوشتون اومد یا نه. ولی امشب اومدیم سراغ نت های کهنه و دردمند یکی از مشهور ترین موسیقی های کشور ایتالیا.