خب سلام؛ پرنا و ملودی آسمونش دوباره برگشتن 𐙚☁️

″هر کسی می‌تواند با رنج‌های دیگران همدردی کند، اما خشنود شدن از موفقیت‌های دیگران، سرشت بسیار پاکی می‌خواهد.″ _اسکار وایلد

من بشدت آدم صبح خیلی زود پرسنی هستم. دم دمای طلوع، وقتی آسمون بین نارنجی و آبی و مشکی درگردشه. وقتی خیابونا خلوتن، وقتی هوا خنکه، وقتی حضور خورشیدو حس میکنی ولی نمیبینیش، وقتی صدای پرنده ها بلند میشه. وقتی هنوزم میتونی نارنجی پوش های خیابون رو ببینی.

واقعا احساس میکنم گند زدم به زندگی و آینده ام.

من کمال‌گرا نیستم. اما اگه بدونم کاریو نمیتونم به بهترین شکل انجامش بدم، رهاش میکنم. همین باعث شده که من شروع کننده هیچ چیز نباشم.

به همین خاطره که توی اتاق من میتونی کلی نقاشی نصفه و نوشته های رها شده پیدا کنی.

یادت هست نازنین؟ روزی پرسیدی این جاده کجا میرود، من سکوت کردم؛ دیدی جاده جایی نرفت؟ آن که رفت ، تو بودی. آئورا پذیرای وجود شماست!