داستان یک پسر کولی و بیچاره، که مردی رو به قتل میرسونه. و بعد اعدام میشه.

حالا روح پسرک قصه ی ما به مظهر خدا برده میشه و اونجا به دلیل وجود شیطان توی وجودش به جهنم فرستاده میشه.

پسرک شروع میکنه به اعتراف به مادرش و گشتن دنبال راهی که بتونه اونو خلاص کنه. از دردی که حالا داره میکشه.

احساس میکنه که هیچ کنترلی روی زندگیش نداره.

اوج داستان با قسمت اپرا شروع میشه. جایی که افکار پسر هم پراکنده و پر از ترس و نفرت و قضاوت میشن.

و استفاده از اسم گالیله(که همه میشناسیمش) و اسکاراموچ که یک بازیگر تئاتر ایتالیایی بوده و معمولاً شخصیتی حیله گر نمایشی و گاهی ترسویی داشته و معمولا با لباس ها و‌ گریم هایی اغراق آمیز به صحنه میومده

و حالا تلفیق این دو نفر از دو فرهنگ مختلف و همینطور اسم های بیشتر شبیه به یک کابوس سورئال توی قسمت اپرا بوده.

و بعد بخش راک، و شورش پسرک ما در علیه سرنوشتش

اما در اخر، همه چیز آروم میشه. انگار که میخواد به ما بگه «هر اتفاقی که قراره بی‌افته، می‌افته»

خیلی از طرفدار ها معتقدن که این اهنگ یک جور اعتراف از سوی Mercury (نویسنده‌ی آهنگ) به شخصیتش بوده. البته که این یه نظریست.

و اسم این اهنگ.

کلمه ی Bohemian درواقع به یک سبک زندگی آزاد و خارج از قواعد اشاره میکنه و کلمه ی Rhapsody توی موسیقی به آثاری با ساختار و آزاد و بخش های متضاد گفته میشه.